Column

Rouwen in Canada

Ook al ben ik, om met Donald Trump te spreken, een „zogenaamde” columnist van die „zeer, zeer oneerlijke pers”, ik zou toch even willen terugkomen op de recente aanslag in Quebec, waarbij zes biddende moslims vermoord werden door de 27-jarige Alexandre Bissonnette.

In zijn column in NRC Next heeft Ilja Leonard Pfeijffer terecht opgemerkt dat de aandacht in de media voor die slachtpartij tamelijk mager was vergeleken met de uitgebreide berichtgeving over terreurdaden van moslims. Sommige invloedrijke politici bleven zwijgzaam over de wandaad in Quebec. Ik noem er twee: Geert Wilders en Donald Trump.

Van Wilders had ik niet anders verwacht, maar in het geval van Trump is het bijna komisch, nu hij met grote stelligheid beweert dat de Europese kranten te weinig berichten over jihadistische terreurdaden. Moeten we voortaan niet na elke aanslag een paar Europese krantjes naar het Witte Huis sturen? De president zal dan zoveel te lezen krijgen dat hij geen tijd meer heeft om te twitteren.

Hoe komt hij toch op zulke waanideeën? Verzint hij ze zelf of krijgt hij ze ingefluisterd door adviseurs die aanvoelen wat hij graag wil horen?

Trump moet met de aanslag in Quebec lelijk in zijn maag zitten, omdat Alexandre Bissonnette hem en Marine Le Pen als inspiratiebron zou hebben genoemd. Hetzelfde overkwam Wilders met de massamoordenaar Breivik, die in zijn manifest stellingen van Wilders steunde.

Trump liet zich op Twitter niet uit over de aanslag in Quebec, maar wel was hij er enkele dagen later als de kippen bij om een aanval van een Egyptenaar op een groepje militairen bij het Louvre scherp te veroordelen in deze tweet: „A new radical Islamic terrorist has just attacked in Louvre Museum in Paris. Tourists were locked down. France on edge again. GET SMART US.” (De kapitalen zijn, zoals te verwachten, van hem.)

De aanslag in Quebec liet hij aan zijn perswoorvoerder over, terwijl hij zelf een condoleance-telefoontje met premier Trudeau pleegde. Hier dus geen: „GET SMART US.”

Hoewel er na de aanslag ook kleine uitbarstingen van moslimhaat gesignaleerd zijn, is er in Canada vooral waardig gereageerd op het bloedbad. Er waren twee indrukwekkende rouwdiensten, in Montreal en Quebec City, waar moslimleiders, premier Trudeau en andere autoriteiten spraken; de diensten werden geleid door moslima’s met hoofddoek.

Veel bijval was er voor de 64-jarige imam Hassan Guillet, die tijdens de rouwdienst in de moskee van Quebec City sprak. Hij noemde de namen van de zes slachtoffers en voegde eraan toe: „We hebben 17 wezen. We hebben 6 weduwen. We hebben 5 gewonden (…) Heb ik nu alle slachtoffers genoemd? Nee. Er is een slachtoffer over wie niemand wil praten. Maar dankzij mijn leeftijd heb ik de moed om het te zeggen. Dit slachtoffer heet Alexandre Bissonnette. Voordat hij een moordenaar werd, was hij zelf een slachtoffer. Voordat hij zijn kogels in de hoofden van zijn slachtoffers plantte, plantte iemand gedachten, nog gevaarlijker dan kogels, in zijn hoofd.”

De Engelse schrijfster J.K. Rowling (van Harry Potter) twitterde enthousiast: „De buitengewone en humane woorden van imam Guillet.”

Ik vermoed dat Trump en Le Pen daar heel anders over denken.