Recensie

Een flauwe bandnaam, maar dat is de muziek niet

Er zijn al talloze bands die Brutus heten. Een trio uit Leuven probeert het ook maar eens met die naam. Flauw, maar dat is de muziek gelukkig niet. Op debuutalbum Burst staan compacte punkrocksongs met een lekker fel sfeertje. Een beetje zoals Savages, maar dan steviger. Dat komt door de ramvolle notenbalken die gitarist Stijn Vanhoegaerden afvuurt, soms met de felheid van black metal. De vergelijking met landgenoten Oathbreaker ligt voor de hand, met name door de emotie en urgentie in de stem van zingende drummer Stefanie Mannaerts. Toch is Brutus niet echt zwaar. De drie schakelen snel en veel tussen rammen en reflectie. Vooral uitschieters ‘All Along’, ‘Drive’ en ‘Looking for Love on Devils Mountain’ zijn net zo speels als heavy. Die veelzijdigheid maakt dit een ijzersterk debuut waarmee de band andere Brutussen gerust de rug kan toekeren.