Recensie

Drie topcomédiennes in onbeholpen geconstrueerd verzinsel

‘Gouwe Ouwe’ bevat ondanks de geweldige cast behoorlijk wat onbestemde scènes. De de traag verlopende verwikkelingen hebben geen enkele flair.

Foto PIEK

Wat een genot hen gedrieën op het toneel te zien staan: de droogkomische Ingeborg Elzevier, de ietwat absurde Trudy Labij en de levensechte Carry Tefsen. Hier zijn drie topcomédiennes aan het werk, die alle drie precies weten waar de lach zit en hoe ze die kunnen vinden – ook in zinnetjes die op papier allerminst komisch lijken. Bijvoorbeeld als een van hen in grote verwarring uitroept: „Hé, wat zeg ik nou toch allemaal?”

Zulke momenten doen zich in de komedie Gouwe Ouwe, het toneelschrijfdebuut van Philip Walkate, wel af en toe voor. Maar daar staan ook heel wat onbestemde scènes tegenover. Scènes waarin ook de drie hoofdrolspeelsters niet in staat zijn enige spanning te scheppen – simpelweg omdat de intrige veel te weinig interesse opwekt. En omdat er allengs allerlei confidenties en flauwe misverstandjes uit de lucht komen vallen, die niets aan de handeling bijdragen omdat ze overwegend ongeloofwaardig zijn.

Lees ook het interview met Carry Tefsen: ‘In elke rol moet je iets overwinnen’

Gouwe Ouwe gaat over drie vrouwen, voorbij de pensioengerechtigde leeftijd, die worden ingehuurd om een fastfoodrestaurant (onder de ironische naam Gourmet Oase) te runnen. Onder leiding van een door Jelle Mensink gespeelde manager die minstens twee generaties jonger is. En vervolgens gaat alles fout. Tot het dreigende faillissement tenslotte toch nog wordt afgewend, omdat de manager besluit er een boek over te schrijven dat prompt een bestseller wordt.

Zo staan Elzevier, Labij en Tefsen in een onbeholpen geconstrueerd verzinsel waaraan nauwelijks enige eer valt te behalen. Ook niet door regisseur Ignace Cornelissen, die nog wel wat overbodige muziekflarden en beweeglijke intermezzi heeft toegevoegd (Jelle Mensink kan goed springen), maar er verder niet in slaagt enige flair te verlenen aan de traag verlopende verwikkelingen.

„Godallemachtig”, zegt de manager als er weer iets misgaat. „Het lijkt wel een slechte film”.