Speurhond

Zondagochtend. Ik sta tegen de brugleuning te rekken. Een oude man schuifelt voorbij met een hondje. Het beestje snuffelt aan mijn schoenen en keft. „Mag ik u wat vragen?”, vraagt de oude man. „Bent u ziek?”

Verbaasd zeg ik: „Nee hoor, hoezo?”

„Die hond ruikt dat.”

„Ik heb net tien kilometer gerend”, sputter ik. „Ik ben topfit!”

„Het kan een week duren, een maand of een halfjaar”, vervolgt de man, „maar die hond zit er nooit naast. En dan zal je denken: die oude gek had toch gelijk! Goedemorgen.” En hij schuifelt verder.

Het is nu drie weken geleden. Ik voel me nog steeds prima. Nog 23weken te gaan.