Column

Het zijn sterke vingers die de weelde kunnen dragen

Bij deze foto moet ik aan mijn oma denken. Niet dat zij een begenadigd paaldanseres was – althans niet in het openbare deel van onze familiegeschiedenis. Ze bestierde een leven lang een huishouden en soms nog wat andere huishoudens in de buurt. Wasmachines waren er niet, de lakens stonden te koken in een reusachtige pan op het fornuis. Als ze eenmaal schoon waren, wrong mijn oma ze uit. Daar krijg je sterke handen van. Zo sterk, bleek al snel, dat ze regelmatig scheuren in haar eigen lakens wrong.

Wat dit alles te maken heeft met Miriam Brinksma? Zij is zondag een van de favorieten op het NK Paaldansen in Den Bosch (vorig jaar werd ze tweede, maar de titelverdedigster ontbreekt wegens zwangerschap). Kijkt u maar eens goed naar de foto en dan vooral naar Brinksma’s rechterhand, of nog preciezer: naar haar wijs- en middelvinger, de twee vingers waar haar hele lichaamsgewicht aan hangt. Wat een kracht moet daar in zitten; het zijn sterke vingers die de weelde kunnen dragen. Nu hoef je geen jarenlange studie van het paaldansen gemaakt te hebben om te weten dat het een krachtsport is. Als je Brinksma haar oefeningen ziet doen, valt niet alleen de sierlijkheid op, maar vooral de geweldige weerstand van haar spieren. Het enige wat eraan ontbreekt is dat ze aan het eind van haar oefening de stalen danspaal uit de vloer trekt en er een leuk figuurtje van buigt, zoals straatartiesten dat met van die langwerpige ballonnen doen. En dat dan aan een meisje op de eerste rij geven.