Column

Een schooltje

Terwijl iedereen zich amuseert met de knettergekke Amerikaanse president, die volgens een van zijn beste vrienden helemaal geen president had willen worden en volgens hem vurig schijnt te hopen dat hij er binnenkort wegens stemfraude uitgeknikkerd wordt, vermaak ik mij kostelijk met een akkefietje in mijn geboortestreek. Het Gooi dus. Een kakkersprobleempje! Ik las een artikeltje over het Bussumse P.J. Lomanplein, een slaperig hoekje van de hockeywijk Het Spiegel. In mijn jeugd woonde een vriend van mij aan dat pleintje en we speelden daar nooit omdat het er zo dodelijk saai was. Grote sombere villa’s verduisteren daar de zon. Van die Pippi Langkous-huizen waar ze normaal lijken in opbaren.

„Mooie huizen, maar lege wijnkelders”, zei een vriend van mij die jaren penningmeester van een hockeyclub in het Gooi was en dat volk wekelijks moest manen om hun contributie en barrekeningen te betalen.

Het dodelijk saaie Lomanpleintje haalde deze week de krant omdat de buurt protesteert tegen een basisschool die er misschien gaat komen. Dat geeft overlast waardoor de villaprijzen dalen. Zo zeggen ze het uiteraard niet, maar daar komt het wel op neer.

Ik kreeg zielsveel medelijden met de Bussumse gemeenteraadsleden die dit soort rijkemensengezeik serieus moeten behandelen

Een normaal mens (Rutte weet hoe die eruitziet!) zou dolblij zijn als hij of zij zou horen dat er een school met jonge kinderen op zijn saaie pleintje komt. Dat heerlijke geluid van het speelkwartier, die kwakende kinderstemmetjes, de bel die door de buurt schalt en de lanterfantende toekomst die dagelijks langs je heg scharrelt. Daarbij is het pleintje voor die kinderen superveilig omdat er in die straatjes geen doorgaand verkeer is.

Maar de buurt is dus tegen. Hun bezwaarschrift is loodzwaar door allerlei juridisch gekwaak en toen ik het las kreeg ik zielsveel medelijden met de Bussumse gemeenteraadsleden die dit soort rijkemensengezeik serieus moeten behandelen. Je zal als doodgewoon raadslid van GroenLinks in een doordeweeks rijtjeshuis wonen en je moeten verdiepen in dit miljonairsgeneuzel. En je moet het nog serieus nemen ook, want die rode en gele weekendbroeken gaan door tot de Hoge Raad. Dit spul kent de weg en geeft nooit op. Zucht.

Dat de voorzitter van het buurtcomité een dubbele naam heeft is natuurlijk toeval, maar bezorgde mij wel een glimlach. Waarom ik het zo geestig vind? Omdat het zo goed aangeeft hoe breed die kakkersgeesten zijn. De wereld staat in brand. Duizenden vluchtelingen vernikkelen in de Griekse sneeuw waar de autoriteiten niet druk zijn met het aanleggen van skiliften en zwarte pistes, maar juist met het ontmoedigen van hun lotgenoten door deze arme sloebers in nylon tentjes te laten tukken.

Op de Middellandse Zee drijven wanhopige Afrikaanse dobberzielen die zich vastklampen aan een halflekke rubberboot in de hoop dat er redding komt. In de VS heeft een democratisch gekozen idioot racistische maatregelen afgekondigd en voert bulderende telefoongesprekken met politieke wereldleiders. Door dat land wordt een milieuvernietigende pijpleiding getrokken die indianen tot in het diepst van hun gelovige zielen kwetst en die door onze ING-bank vrolijk gefinancierd wordt. Ondertussen lees je dat bij de Rabobank (ooit opgericht door zwaar christelijke boeren) het wit te wassen drugsgeld in Calexico met vrachtwagenladingen naar binnen werd gebracht.

Ondertussen staat de halve provincie Groningen op instorten omdat we de bodem hebben leeg geslurpt. En wat doen de kakkers op het Bussumse Lomanpleintje? Die protesteren tegen een basisschooltje dat er misschien gaat komen. Een schooltje! En ze zeggen dan dat het niet om het schooltje gaat maar om de procedure. De gemeente had ze meer inspraak moeten geven! Zo doen kakkers dat. Rekken, zeveren en muggenziften. Dat hebben ze op de Amsterdamse Zuidas geleerd. Ze protesteren in dit geval niet tegen een megaboerderij met zesduizend fokvarkens en anderhalf miljoen kippen, ook niet tegen een levensgevaarlijke kerncentrale of een vervuilende mestfabriek en zeker niet tegen een olieraffinaderij of vuilverwerkingsbedrijf. Nee, ze muiten tegen een schooltje. Een schooltje met vierhonderd kinderen. Daar hebben ze in Het Spiegel last van. Dan worden hun veel te grote stulpjes minder waard.

En weet je wat nou het probleem is? Er zijn in Nederland duizenden Spiegels en tienduizenden Lomanpleintjes. En daar wonen honderdduizenden kakkers. En hier maken ze zich druk om. Druk om een schooltje in hun buurt. In ieder ander land zou men God, Jahweh of Allah uitgebreid danken. Een schooltje! Onderwijs voor de jeugd. Maar niet in het Gooi.

Soms vraagt iemand mij of ik nooit heimwee heb.