Column

Honger is vaak alleen maar dorst

Voor aardverschuivingen hoef je de oceaan niet over. Op de dag dat Donald Trump zijn moslimban tekende, nam Nederland officieel afscheid van… Het Vinkje. De stichting Ik Kies Bewust droeg het omstreden voedingslogootje symbolisch over aan minister Edith Schippers (Volksgezondheid, VVD), die het gaat vervangen door de EtiketWijzer. Dat is een app die in de supermarkt zegt of een product in de schijf van vijf past, of er allergenen in zitten, enzovoorts.

De app is nog in een testfase, maar op de Gezondheidsbeurs kunnen ze niet wachten. Veganistische zeewierburgers, pindaloze pindasaus, glutenloze shakes… de Jaarbeurs is dezer dagen gevuld met organische prutjes, esoterische stenen en toestellen om killerbody’s te kweken.

„Ja, díé voelt fijn”, zwijmelt een vrouw die een soort houten schoenspanner aait en die met gesloten ogen tegen haar borstbeen drukt. Verderop verkoopt een jongen waterflessen met een fruitvakje. „Honger is vaak alleen dorst”, legt hij opgewekt uit aan elke geïnteresseerde.

Oog in oog met drie vrouwen die een fitness-hoelahoep uitproberen, moet ik denken aan Nietzsches Zarathoestra: „Ze vereren de gezondheid. Wij hebben het geluk uitgevonden, zeggen de laatste mensen knipogend.”

In de Jaarbeurs zijn ze, die laatste mensen. Nu religies zijn verdwenen, is gezondheid de absolute afgod. Als alleen ons puur fysieke bestaan nog rest, moeten we dit zo lang en gelukkig mogelijk maken. Daarbij helpen luchtzuiverende planten, net als orthomoleculaire-, magneet- en vingerreflextherapieën.

Therapie is de nieuwe theologie. Net als daar zijn er spijswetten (‘geen gluten of langzame suikers’), spreuken (‘honger is vaak dorst’) en geboden (‘green yourself!’). En net als bij religies is er een groepsgeur, de ondefinieerbare saamhorigheid onder de belijdenden. Health-religie is identiteit.

„Bent u ergens allergisch voor?”, glimlacht een meisje hoopvol. Ze steekt me een dienblad met grijzige plakjes toe. Per ongeluk was ik iets te lang bij de folders op het allergieënplein blijven drenzen. „Ja, voor allergieënpleinen.” Wat doe je hier dan, vraagt haar blik. Wees gewoon intolerant voor lactose of ga weg.

Ook heeft de nieuwe gelovige zijn eigen tekstexegese. Elk product keert hij meteen om voor de kleine lettertjes. Dat neemt die EtiketWijzer straks dus over. Maar wie gaan die app gebruiken? Vast niet die ongezonde eters voor wie hij bedoeld is. Die waren al blind voor die vinkjes, laat staan dat ze naar voedingswaarden gaan scannen. Nee, die app komt uiteraard in de glutenvrije handen terecht van deze health-fetisjisten, die hongerig langs poepdokters en foodbloggers schuiven. Eigenlijk hebben ze alleen dorst. Naar kennis en gezond verstand.

Christiaan Weijts schrijft hier elke vrijdag een column.