Recensie

Het eigenzinnigste eetadres van Rotterdam

Paul’s Posse is de eigenzinnigste zaak van de stad, schrijft culinair recensent Wim de Jong. De sfeer is tot in de puntjes uitgedacht en op een royale schep meer of minder wordt niet gekeken.

Foto Rien Zilvold

Af en toe kom je ze nog tegen: mensen die een lievelingsplekje of een geheim adresje in Rotterdam of elders hebben, maar dat niet met je kunnen delen ‘omdat dan iedereen erheen gaat’. Het slaat me iedere keer opnieuw met stomheid, want hoe kinderachtig kun je wezen? Ik wil de dus de verdenking niet op mijn naam hebben dat ik een restaurantrubriek over Paul’s Posse om deze reden maar voor me uit blijf schuiven. Dat mijn favoriete plek in de stad hier nu pas aan de beurt komt, heeft alles te maken met naamgever Paul zelf. Die houdt per slot van rekening al een paar jaar achtereen stug vol dat zijn espressobar annex wielercafé annex fotogalerie annex atelier annex restaurant en aanpalend private dining-poortwachtershuisje op de kop van de Fenix Food Factory ‘nog steeds niet af’ is, zodat ik zijn schitterende zaak heel invoelend maar weer even buiten beeld hield.

Intussen begrijp ik dat Pauls vertragingstactiek niet zozeer met achterstallig werk van doen heeft, maar dat hij een hartstochtelijk perfectionist is die altijd en eeuwig en tot in het kleinste detail op zijn creatie gefocust zal blijven. Verbaas je bij binnenkomst in het voormalige handelsveem van de firma Steinweg uitgebreid over de tientallen, nee honderden meubels, fietsen, lampen, beelden en ander tweedehands spul dat in Paul’s Posse ligt opgeslagen en staat uitgestald, maar weet dan ook dat de bijzondere en eigenzinnige sfeer in de loods tot in de puntjes is uitgedacht. Het is een totaalervaring, om het maar even plechtig te zeggen. En over puntjes gesproken: rockabilly Paul verschijnt in dat zelf gecreëerde universum liefst níet aan zijn gasten als zijn met Elnett–haarlak overeind gehouden, grijze vetkuif met bij wijze van spreken ook maar één haartje uit het gareel springt.

Dwars op al die zorgvuldigheid staat dan weer de vriendelijke en volstrekt relaxte gang van zaken in Paul’s Posse. Het bedienend personeel is sympathiek en alert, de klandizie is van alle leeftijden en smaken, en de enorme hal waarin voor een drankje, de lunch of het diner kan worden aangeschoven, is zo ingericht en aangelicht dat zich rond elk tafeltje vanzelf een cocon van intimiteit spint. Met dank ook aan de strategisch opgestelde, loeiende kachels die de boel nog wat verder helpen opwarmen. Als Rotterdammers moeten we vooral maar blijven bidden dat dit nog tamelijk rauwe stukje van de Kaap – dus inclusief de Fenix Food Factory zelf – voor de stad behouden blijft en de projectontwikkelaars hier blijvend een halt wordt toegeroepen.

De kaart van Paul’s Posse weerspiegelt veel van de stijl die Paul Posse (zo heet hij dus) in het geheel heeft gelegd. Het is allemaal nogal robuust wat er op en rond je bord aan eten verschijnt, maar tegelijkertijd spreekt uit elk afzonderlijk hoofd- en bijgerecht ook volop aandacht voor de bereiding en presentatie. De tarbot (17,50 euro) en eendeborstfilet (dito) die beide worden geserveerd met geroosterde groenten, aardappeltjes en salade laten op zichzelf niets te wensen over, maar gaan in die portionering letterlijk wat over de rand. De schotels gestoofde inktvis (met rucola, radicchio, pepertjes, citroen; 9,50 euro) en tataki (met zeewier en rucola; 9,50 euro) die eraan voorafgaan, zijn in hun omvang gelukkig net wat subtieler. Enfin, ik wist het al van eerdere lunches in Paul’s Posse: op een extra schep van het een of ander wordt er niet gekeken.

Goed nieuws ten slotte voor bestaande en nieuwe Posse-fans: binnenkort vestigt de eigenaar zich ook een eindje verderop op Katendrecht. De buurt krijgt er de Lisa-Marie Bar bij. Vraag Paul Posse om op zijn telefoon alvast een aantal foto’s van het interieur te laten zien, en verwonder je dan maar weer eens opnieuw. Nog niet bij hem informeren naar een openingsdatum overigens; Paul zal toch alleen maar zeggen dat het nog niet af is.

is culinair recensent