Hij is de fascinerendste basketballer van dit moment

Russell Westbrook

De grote ster van de NBA dit seizoen, Russell Westbrook van de Oklahoma City Thunder, verbrak dit weekend een 55-jaar oud record. Met zijn kiezelharde dunks is hij mateloos populair.

FOTO AFP

De Instagramfoto van een schaal gevuld met cupcakes die Russell Westbrook (28) vorige zomer de wereld in stuurde, leek aanvankelijk een onschuldige manier om Onafhankelijkheidsdag te vieren. Openlijk velde hij geen oordeel over sterspeler Kevin Durant om het ‘saaie’ Oklahoma City te verruilen voor sterrenteam de Golden State Warriors. Ingewijden wisten wel beter. Ploeggenoot Kendrick Perkins introduceerde de term ‘cupcake’ tijdens trainingen, bedoeld voor spelers die soft waren. Zwak, zo vond Westbrook de keuze van de man met wie hij jarenlang een uiterst gevaarlijke tandem vormde. In het rijk van Russell Westbrook is geen plek voor softies. Hij pakte de handschoen op en verlengde prompt zijn contract met drie jaar, gebrand op revanche. „We’re gonna be all right”, zei hij.

De week daarvoor had Westbrook zich tijdens een etentje in Los Angeles tegen zijn natuur in nog kwetsbaar opgesteld door Durant wanhopig te vragen toch te blijven. Zijn smeekbede bleef onbeantwoord. Sindsdien raast Westbrook als een wervelwind door de NBA, de profcompetitie van het Amerikaanse basketbal. Tegen titelhouder Cleveland registreerde hij zondagnacht zijn 42ste triple double van het seizoen. Dat is een veelgebruikte maatstaf waarbij een speler in drie statistische categorieën (punten, assists en rebounds) dubbele cijfers haalt. Het is de vertaling van dominantie naar het scorebord. Met 30 punten, 10 rebounds en 10 assists per wedstrijd ligt hij bovendien op koers om ook als seizoensgemiddelde tot een triple double te komen.

Oscar Robertson was in het seizoen 1961-1962 de enige en laatste die dat klaarspeelde. Het waren andere basketbaltijden. Voor het moderne basketbal zijn de statistieken die Westbrook momenteel opstapelt duizelingwekkend.

Niet alleen flitst de point guard, geboren in Long Beach als een schicht voorbij tegenstanders. Zijn karakteristieke spel staat bol van de intensiteit. Het maakt hem uniek in het hedendaagse basketbal. Westbrook koppelt grenzeloze bezieling aan winnaarsmentaliteit, is niet te beteugelen, en flirt soms met de grenzen van roekeloosheid. Zijn dunks demonstreren zowel overweldigende kracht als ontembare woede. De enorme oerkreet die daarop volgt, is er één van een hongerig roofdier.

Furieus en strijdbaar

Zo aimabel en goedlachs als hij is naast het veld, zo furieus en strijdbaar erop. Eenmaal op het parket verdwijnt de lach en verschijnt een man die bloed ruikt. Het maakt hem de meest fascinerende speler om naar te kijken in de NBA. De grillige Westbrook speelt met een furie die zijn sport ontstijgt. „Basketbal is de mooiste baan ter wereld en je weet niet hoe lang je lichaam in staat is zo te rennen en te springen. Dus ik ga ervoor, elke keer weer. Het is best mogelijk dat het er furieus uitziet, maar ik ken geen andere manier”, liet hij eerder optekenen in tijdschrift Sports Illustrated.

Pleintjesbasketbal of NBA-finale? Westbrook hoeft zich nergens voor op te laden. „Ik heb dat niet nodig, het is er al. Andere spelers moeten nadenken over strijd. Ik niet.”

Westbrook, bezig aan zijn negende seizoen in de NBA, geldt al langer als een gevestigde ster. Hij groeide op in South Central Los Angeles en leerde basketballen van zijn vader, die geïnspireerd door Magic Johnson zelf een zogenaamde playground star was. Zoals vele talenten was basketbal een manier om de beruchte gangs van Los Angeles te ontlopen. Lange tijd ontsnapte de jonge Westbrook aan de aandacht van de grote universiteiten. De groeispurt die hij aan het einde van zijn periode bij Leuzinger High School in het Californische Lawndale onderging, bracht hem in het vizier van UCLA. Een topuniversiteit in Los Angeles die onder andere basketbalgrootheid Kareem Abdul-Jabbar en recentelijk Kevin Love voortbracht. In 2008 belandde hij in de NBA bij de Seattle Supersonics. Dat team verhuisde dat jaar naar Oklahoma City.

Dit jaar is hij meer dan ooit dé drager van Oklahoma City. Eigenhandig en op bijna heroïsche wijze. De wraakgevoelens vormen pure brandstof en de T-shirts die circuleren met daarop Russ against the world zijn treffend. De parallel met Allen Iverson, die in het seizoen 2000-2001 zijn Philadelphia 76ers naar de NBA-finale sleepte, wordt steeds vaker getrokken. „Godzijdank zit hij in míjn team”, zei ploeggenoot Steven Adams in november nadat Westbrook de wedstrijd tegen Houston Rockets met een daverende dunk besliste. Zijn enorme atletische vermogen is dan ook verbluffend. De manier waarmee Westbrook ondanks zijn – naar basketbalmaatstaven – geringe lengte (1,90 meter) sommige rebounds grijpt, is zeldzaam.

Passie en flair

Westbrooks ongewone strijdlust charmeert ook de voormalige sterren uit de NBA. Zij zien in hem een basketballer van de oude school. Taaiheid, fysiek spel, bezieling. „Dat ben ik, dertig jaar terug”, zei Michael Jordan vorige zomer bij een presentatie van zijn schoenenmerk, waarvan Westbrook het gezicht is. „De houding om zich onophoudelijk te willen bewijzen en het tonen van zo veel passie voor het basketbal zie je terug in zijn spel. Zijn liefde voor het spel druipt ervan af”, zei Jordan. „Hij speelt zowel met energie als met flair.”

Ook Kobe Bryant, die zich vaak minachtend uitliet over de nieuwe generatie, ziet in de NBA maar één speler die met dezelfde passie en vuur als hijzelf speelt: Westbrook.