Recensie

Van ruige uitstapjes naar stalen perfectie

De raspaarden van de opera, de castraten, stierven uit in de negentiende eeuw, maar staan dankzij Ann Hallenberg even op uit de dood. Operadiva Renée Fleming paart zich juist met hedendaags werk, van Hillborg en Björk.

Het lijkt erop dat het Californische duo Foxygen zijn vorm gevonden heeft. Na omwegen langs morsige psychedelica, rommelige optredens en zelfs een aangekondigde opheffing in 2013, is het duo nu aanbeland bij een verzorgde, maar nog altijd eclectische muzikale stijl. Het vijfde album Hang biedt muzikaal meesterschap waar klassieke genres als Broadway-musical, country & western, en hitparade-rock in doorklinken. Sommige liedjes zijn onweerstaanbaar door hun weelderige melodie en zelfverzekerde sjeu. Als de warme zangstem je al niet verleidt dan doen de strijkers dat wel. Maar Hang is ook te pompeus, te glad, teveel ‘Broadway’. De ruige uitstapjes zijn ingeruild voor de stalen perfectie van jaren zeventig-acts als Billy Joel, en dat is een gemis. Wellicht krijgt Foxygens gekte bij hun concerten nog ruimte.

Optreden: 22/2 Paradiso, Amsterdam.
    • Hester Carvalho