Meavita-zaak nu na acht jaar afgekocht

Zorgdebacle

Een storting van 1,8 miljoen door de ex- top van Meavita lijkt een eind te maken aan een jarenlange rechtszaak rond het failliete zorgbedrijf.

Hoelang kan een rechtszaak duren? Soms te lang. De curatoren van het failliete zorgconglomeraat Meavita hebben na jarenlange procedures tegen de voormalige top van Meavita de balans opgemaakt. Deze week sloten zij een deal met de voormalige bestuurders en commissarissen, onder wie VVD-prominent Loek Hermans. De voormalige top stort ruim 1,8 miljoen in de boedel van Meavita en is daarmee verlost van verdere juridische procedures van de kant van de curatoren.

„Wij spelen geen enkele rol meer”, zegt curator Hans Pasman in een telefonische toelichting. De curatoren zullen ook geen andere civiele procedures beginnen.

Met 20.000 werknemers, 100.000 cliënten en een half miljard omzet was Meavita een van de grootste zorgconcerns in Nederland toen het in 2009 bankroet ging.

Curatoren en vakbonden procedeerden jarenlang bij de Ondernemingskamer, de afdeling van het Amsterdamse gerechtshof die gespecialiseerd is in conflicten binnen organisaties. Zij dwongen een omvangrijk onderzoek naar wanbeleid af en probeerden de voormalige top aansprakelijk te stellen. Aanvankelijk met succes.

In november 2015 werden voormalige bestuurders en commissarissen veroordeeld voor wanbeleid én aansprakelijk gesteld voor de gemaakte onderzoekskosten. Volgens de rechter was de fusie waaruit Meavita ontstond onvoldoende doordacht. Een financiële onderbouwing ontbrak. Ook werden grootschalige projecten slecht voorbereid. Zo kocht Meavita 30.000 webcams in terwijl er maar een paar honderd van werden gebruikt.

Maar eind vorig jaar deed de Hoge Raad een baanbrekende uitspraak. De Ondernemingskamer moet de zaak opnieuw beoordelen omdat er vormfouten zijn gemaakt. Het hoogste rechtscollege besliste daarnaast dat de veroordeling van bestuurders, onder wie Loek Hermans, tot het betalen van de gemaakte onderzoekskosten onvoldoende gemotiveerd was.

Een rehabilitatie van Loek Hermans? Die had na het vonnis van de Ondernemingskamer besloten per direct als voorzitter van de VVD-fractie in de Eerste Kamer terug te treden.

Zelf schat Hermans zijn kansen anders in, getuige de schikking die nu is getroffen. Voormalige bestuurders en commissarissen betalen nu liever 1,8 miljoen – volledig gedekt door hun aansprakelijkheidspolissen – dan nieuwe juridische rondes af te wachten. Met de disclaimer „zonder erkenning van enige aansprakelijkheid” storten zij het bedrag in de boedel. Zij maken eigenlijk dezelfde afweging als de curator. Die voorziet zonder schikking nog „eindeloze” procedures.

Voor de curator staat de boedelopbrengst centraal: zijn opdracht is om er voor de schuldeisers zo veel mogelijk uit te slepen. De curator verwacht na de schikking nog dit jaar het dossier te kunnen sluiten.

De vakbond is not amused. „Wij zijn er helemaal buiten gehouden”, zegt advocaat Arno van Deuzen die de FNV bijstaat. De vakbond verliest zijn belangrijkste bondgenoot in de juridische strijd. Het onderzoek dat in opdracht van de Ondernemingskamer werd gehouden was op kosten van de verzoekers: van het 1 miljoen euro kostend onderzoek werd 95 procent door de curatoren betaald en 5 procent door de vakbond.

Volgens Van Deuzen hebben de bestuurders „hun knopen geteld”. Hij is optimistisch over een nieuw oordeel van de Ondernemingskamer. Er ligt een lijvig rapport dat wanbeleid aantoont; die situatie verandert volgens de FNV niet. „De kans op een ander oordeel acht ik even groot als dat het vandaag 20 graden wordt.” Voorlopig is de vraag wie er nu aan zet is en wat de vervolgstappen zijn. Wat de uitkomst ook is, duidelijk is dat de curatoren hun dossier kunnen gaan sluiten.

    • Jeroen Wester