Vulkanische druiven in een bar leefklimaat

Wijndruiven die zijn gegroeid op vulkanische grond zijn extra lekker, aldus .

Voor wie ’m nog niet kent: „Ik wou dat ik een vulkaan was. Dan kon ik de hele dag op mijn rug liggen roken, terwijl er dan toch gezegd zou worden: ‘Kijk, hij werkt’.” De oude grap borrelde op toen ik een nieuw boek in handen kreeg: Volcanic Wines, salt, grit and power. De Canadese wijnschrijver John Szabo bracht de streken in kaart waar vulkanen zelfs nog werken als ze dood zijn.

In de VS, Chili, Hongarije, Spanje, Italië, Duitsland en Frankrijk staan daar wijndruiven aangeplant. En juist voor de wijnen die daarvan worden gemaakt, heb ik een warme belangstelling. Omdat de verhalen over asregens, tektonische platen en mysterieus terroir zo fraai zijn om te vertellen. Maar bovenal omdat de druiven die het soms barre leefklimaat weten te trotseren wijnen geven die veelal iets extra’s hebben.

Ik bezong opwindende wijnen uit Villány, Somló en Balaton. Gemaakt van druiven die klinken als het repertoire van een zigeunerorkest, juhfark, kadarka, hársvelu en cserszegi fuszeres. Een gloedvol betoog hield ik over bianco’s uit de buurt van Napels. Waar niet alleen de onderwereld druk doende is maar er ook boven de grond veel gebeurt. De vulkaangrond, de koele wijngaarden en vooral autochtone druiven als falanghina greco en fiano resulteren in uniek wit. Het is terra incognita voor de niet gevorderde smaakpapil. Een avonturentocht wacht langs ruw terrein, zachte plekjes, limoncellozoetzuur, linoleumlaagjes, grapefruitschimpen, schaduwkruiderij, mineraalafzetting, zinderzuren en een onvermijdelijke rokerigheid. Overwoekerde waarschuwingsborden worden bewust over het hoofd gezien: geen weg terug.

Op Tenerife rapporteerde ik als verslaggever ter plekke over de listán negro. Dankzij Szabo weet ik nu dat dit de eerste druif was die ruimhartig geëxporteerd werd. Om in Californië als mission door het leven te gaan, in Chili als país en om door de Argentijnen criolla genoemd te worden. Overeenkomst: oersaaie rode wijnen. Behalve dan weer in zijn natuurlijke habitat. In 2006 begon Jonatan Garcia Lima op Suertes del Marqués (anfors.com) op 21 mini-perceeltjes biologisch-dynamisch te wijngaardenieren met ultiem respect voor het bijzondere terroir. En, het werkt.