Valse beschuldiging

‘Ken jij het dramatische verhaal achter Conor Oberst?, vroeg mijn dochter, liefhebber van popmuziek. Ik liet haar de naam herhalen en moest toen bekennen dat ik nooit van hem gehoord had. Ten onrechte, want hij is een belangrijke popzanger, die zondag een concert geeft in het Utrechtse TivoliVredenburg.

Wat ze me vervolgens vertelde was interessant genoeg om verder te speuren op internet. Conor Oberst, een 36-jarige Amerikaanse singer-songwriter, maakte naam in bands als Bright Eyes en Desaparecidos. Rolling Stone riep hem in 2008 uit tot beste songwriter van dat jaar. Hij bestrijkt vooral de genres indierock en folk. Ik heb inmiddels wat nummers van hem beluisterd en was nog niet diep onder de indruk: redelijk, maar weinig verrassend.

Wat Oberst als artiest én burger overkwam, is niet uniek, maar niettemin zó wrang dat het zinvol is er even bij stil te staan. In december 2013 werd hij op de website xoJane (voor vrouwelijke lifestyle) door een zekere Joanie Faircloth (echte naam Joan Harris) beschuldigd van verkrachting.

Het zou tien jaar eerder gebeurd zijn na een concert van Bright Eyes in North Carolina toen zij zestien jaar was; zij was groot fan van de band en leadzanger Oberst.

„Conor profiteerde duidelijk van mijn verliefdheid als tiener op hem”, schreef Faircloth. „Eerst was ik gevleid toen hij met mijn haar speelde en zijn hand op mijn been legde. Het was of op dat gebied mijn droom uitkwam. Maar toen hij verder wilde gaan, maakte ik hem duidelijk dat ik nog maagd was en hier niet op voorbereid, maar hij wilde niet ophouden.”

De onthulling veroorzaakte veel smeuïge berichtgeving. Een publiciste op de website the Frisky viel Faircloth bij, want zij had ook een dergelijke ervaring met een fysiotherapeut gehad. Oberst ontkende de beschuldiging en diende een aanklacht wegens laster tegen Faircloth in, waarbij hij een miljoen dollar schadevergoeding eiste. Hij merkte dat zijn carrière geschaad werd.

Nader onderzoek wees uit dat sommige beweringen van Faircloth niet konden kloppen. Zo bleek Oberst niet op de door haar genoemde datum en locatie met zijn groep Bright Eyes te hebben opgetreden. Faircloth beweerde daarop dat het concert een jaar later was geweest. Ook werd ontdekt dat zij op internet eerder fantasierijke capriolen had uitgehaald.

Zeven maanden na haar eerste beschuldiging moest Faircloth diep door het stof. In een openbare verklaring gaf zij toe dat zij gelogen had. „De beweringen waren 100 procent vals.” Ze had aandacht gewild „omdat ze door een moeilijke periode in haar leven ging en moest leren om te gaan met de ziekte van mijn zoon”. Oberst trok daarop zijn aanklacht in.

Eerder had hij haar erop gewezen dat haar „kwaadaardige leugens ook een belediging zijn voor de miljoenen echte slachtoffers van verkrachting, ze moet zich schamen.” Ook dat was Faircloth met hem eens, want ze schreef in haar verklaring: „Ik besef dat mijn acties verkeerd waren en de claims kunnen ondermijnen van werkelijke slachtoffers van verkrachting; ook daarvoor bied ik excuses aan. Ik heb veel spijt van alle pijn die ik heb veroorzaakt.”

Oberst noemt het „een traumatische ervaring”. Daar zal internet weinig aan veranderen: google zijn naam en je belandt snel bij verkrachting.