Trump kennen we, maar wie is Mike Pence?

Rolling Stone schreef een longread waarin wordt geschetst waarom de Republikein een onwaarschijnlijke vicepresident is.

Mike Pence afgelopen vrijdag tijdens zijn beëdiging als vicepresident. Foto Andrew Harnik/ AP

Ze werden vanaf het begin al gezien als een onwaarschijnlijke combinatie. Trump als opportunistische zakenman die vooral impulsief handelt, en Pence als de vrome christen die er op sociale kwesties uiterst conservatieve standpunten op nahoudt. Toch hebben ze het samen gered en is Pence op papier de op een na machtigste man van het land en mogelijk ooit zelfs de machtigste. Donald J. Trump denken we inmiddels wel aardig te kennen, maar wie is Michael Richard “Mike” Pence?

Het is met die vraag dat journalist Stephen Rodrick van het Amerikaanse tijdschrift Rolling Stone op pad ging. Hij trok door Indiana, de staat waar Pence tussen 2013 en 2017 één termijn diende als gouverneur en die hij eerder vertegenwoordigde in het Huis van Afgevaardigden. Het resulteerde in de longread The Radical Crusade of Mike Pence.

Wie het verhaal leest, zal zich vooral afvragen hoe het zo ver is gekomen dat Pence nu vicepresident van de Verenigde Staten is. Want het politieke lot van de Republikein hing nogal eens aan een zijden draadje.

Omstreden abortuswetgeving

Zo ondertekende Pence onder meer de omstreden ‘House Bill 1337’, die zegt dat zwangere vrouwen geen abortus mogen plegen, ook als blijkt dat de foetus die ze bij zich dragen ernstige afwijkingen heeft die het kind nauwelijks levensvatbaar maken. Ouders zouden daarmee verplicht worden te zorgen voor een begrafenis, ook wanneer een foetus in een vroegtijdig stadium overlijdt. De wet redde het uiteindelijk niet, nadat een federale rechter vorig jaar de wetgeving als ongrondwettelijk had bestempeld. Het deed vele Republikeinen in Indiana en daarbuiten het hoofd schudden.

Er zijn meer voorbeelden van omstreden standpunten die de populariteit van Pence danig deden kelderen in zijn eigen staat. De Republikein liet kort na de aanslagen in Parijs weten Syrische vluchtelingen als gevolg van de gebeurtenissen te willen weren, ondanks dat ze er niets mee te maken hadden. De gouverneur van de staat Connecticut ontving een Syrische familie die daarvan het slachtoffer werd uiteindelijk met open armen.

En dan was er nog het optreden van gouverneur Pence rond de Religious Freedom Restoration Act die zou toestaan dat zakenmannen uit Indiana homoseksuele klanten op religieuze gronden mochten discrimineren. De Republikein noemde de wet niet-anti-homoseksueel, maar juist ter bevordering van religieuze vrijheid.

Misdienaar

Wie de longread leest, stuit op het ene na het andere voorbeeld van situaties waarin Pence zijn uiterst conservatieve standpunten als politicus inzet. Het verhaal sluit af met een slotopmerking over de religiositeit van Pence. Is hij echt zo vroom of verschuilt hij zich daar slechts achter om als politicus op te vallen:

“There was always an altar boy trying to be more pious than the priest. (…) That’s Mike Pence. (…) Now, is this altar boy that pious, or is he just pretending that ’cause it’s working for him?”