Recensie

Film noir zonder fatale vrouwen

Live By Night speelt het volgens het boekje: de beperkte scherptediepte van de fotografie creëert sfeer en verdoezelt dat de film er te clean uitziet. ●●●

Na zijn sterke regiedebuut met Gone Baby Gone in 2007 is Live By Night het tweede boek van Dennis Lehane dat acteur Ben Affleck verfilmt. Maar dit is veel meer zíjn project: hij schreef, regisseerde, produceerde en speelt zelf de hoofdrol van Joe Coughlin, een verbitterde WOI-veteraan die tijdens de drooglegging carrière maakt als gangsterhuurling. Er is geen shot waarin hij niet in beeld is.

Het is old school film noir: de film begint met een vette voice-over van het kaliber: „Don ’t wanna be a gangster. Stopped kissing rings a long time ago.” De thrillerplot draait om een wraakactie die de Bostonian voor een Italiaanse godfather gaat uitvoeren in Florida, maar vooral om het feit dat zelfs in het zonnig zuiden de onmacht en het noodlot uit het donkere noorden hem niet uit het oog verliest.

Live By Night speelt het volgens het boekje: de beperkte scherptediepte van de fotografie creëert sfeer en verdoezelt dat de film er te clean, te modern uitziet. Er worden wapens leeggeschoten en auto’s opgeblazen. Er wordt zoveel geïnvesteerd in looks dat de film soms net zo catatonisch als Afflecks eigen acteerwerk is. Voor een film met drie actrices van formaat op de titelrol is Live By Night naïef en gedateerd. De echte film noir-dames waren dan misschien fataal, maar ze hielden wel de touwtjes in handen.