Voorverkiezing socialistische presidentskandidaat

Noodlijdend Frans links heeft in tweede ronde keus tussen twee uitersten

Foto Jacky Naegelen/Reuters

Voormalig minister van Onderwijs Benoît Hamon heeft in de eerste ronde van de linkse voorverkiezing in Frankrijk verrassend de meeste stemmen gehaald, 36 procent. Oud-premier Manuel Valls is met iets meer dan 31 procent als tweede geëindigd en staat in de beslissende ronde, zondag, dus tegenover Hamon. Daarmee wordt de achterban van de zeer verdeelde regerende Parti Socialiste gedwongen te kiezen tussen twee uitersten.

Hamon (49) vertegenwoordigt de meest linkse vleugel van de partij. Hij stapte in 2014 uit de regering uit protest tegen het bezuinigingsbeleid van president François Hollande. Hij is voorstander van een basisinkomen, wil de uitkeringen verhogen en pleit voor een werkweek van 32 uur. Valls (54) staat bekend als een pragmatische hervormer. De voor een deel van Frans links te autoritaire oud-premier stelde zich in december kandidaat toen Hollande zei geen nieuwe termijn te ambiëren.

Terwijl zondag de toekomst van de PS als machtspartij op het spel staat, lijkt Emmanuel Macron de grote winnaar. De partijloze ex-minister van Economie die zich buiten de primaire om heeft gekandideerd voor het presidentschap maakt bij de verkiezingen in april alleen een kans als de PS verzwakt is. Met 36 procent voor Hamon en 18 procent voor de evengoed zeer linkse oud-minister Arnaud Montebourg, maakt de partij een ruk naar een links waar een groot deel van het kader zich moeilijk in kan vinden. Mocht Valls het zondag niet halen, dan is een scheuring onvermijdelijk en zal een deel van de parlementariërs overlopen naar Macron.

De opkomst van de voor alle Franse kiezers open staande voorverkiezing was laag (1,5 miljoen, tegen 2,6 miljoen in 2011). Dat toont de deplorabele staat waarin de PS na vijf jaar regeren verkeert. De partij staat in peilingen voor de presidentsverkiezingen vierde of vijfde, ongeacht de kandidaat. De kiezers, zei Valls, hebben „de keus tussen gegarandeerd verlies en mogelijke winst, de keus tussen onhaalbare en niet te financieren beloftes en een geloofwaardig links dat verantwoordelijkheden van het land op zich neemt”.