Het is camp, het is kitsch... het is disco!

Morgen in club Trouw: Disco3000 met dj Loud E.

Hij draait in heel Europa zijn oude discoplaten. „Ik heb de ene boeking na de andere.”

Nederland, Sittard, 21-01-10 Disco LP s bij Dhr. Laudy. © Foto Merlin Daleman

Voor de muur van de kleine kelderkamer staat een kast vol oude platen. En voor de kast staan nog zeven kisten met vinyl.

Ondanks de grote hoeveelheid weet Rard Laudy, alias dj Loud E, precies waar hij moet zoeken. Hij haalt de ene na de andere obscure discoklassieker tevoorschijn, met namen als ‘Amore Mio’ van Rima en ‘I’m A Man’ van Macho. De platenhoezen zijn al even kitsch: een hoogblonde vrouw met getoupeerd haar die rolschaatsen over haar schouder heeft hangen en een macho met pilotenzonnebril en druipsnor. Uit de boxen klinkt een kalme vierkwartsmaat met een spacy synthesizermelodie.

Loud E is de ongekroonde discokoning van Nederland. Waarschijnlijk heeft niemand zo’n grote verzameling zeldzame discoplaten als hij. Hij gaat regelmatig rommelmarken en kringloopwinkels af, waar hij voor weinig geld platen koopt waar de meeste muziekliefhebbers hun neus voor ophalen. Het zijn vaak vergeten artiesten die in de jaren zeventig experimenteerden met drumcomputers en synthesizers. Het resultaat is cheesy dansmuziek die meer op house lijkt dan op de Bee Gees. Loud E draait morgen op de Disco3000-avond in club Trouw in Amsterdam.

Disco is weer terug op de Europese dansvloeren. Nu is de muziek nooit helemaal verdwenen. Het genre dat ontstond in de zwarte gayscene in New York is in verschillende gedaanten opgedoken in de popmuziek van de afgelopen dertig jaar. Het werd verknipt en gesampled door hiphop-dj’s, het werd gefilterd en gelooped door Franse artiesten als Daft Punk en het leende zijn strings en divavocalen aan houseproducers in de jaren negentig.

Maar disco in zijn originele vorm maakt duidelijk een comeback. Niet alleen Trouw, ook andere clubs organiseren steeds vaker discoavonden. Dat merkt Loud E ook. Hij vliegt heel Europa over om zijn oude discoplaten te draaien. „Normaal gesproken neemt de drukte na de zomer af, maar ik heb nu de ene boeking na de andere”, zegt hij trots. Een blik in zijn agenda zegt genoeg: optredens in Amsterdam, Londen, München, Madrid, Berlijn, Londen, Athene, Bilbao en weer Londen.

Waarom slaat disco juist nu weer aan?

Volgens Loud E is veel house en techno te pretentieus geworden. „Disco is pretentieloze feestmuziek, die humor en plezier terug op de dansvloer brengt. Het is camp, het is kitsch en het klinkt een beetje fout, zoals de soundtrack van softpornofilms waarbij je je afvraagt of de meisjes wel achttien zijn. Ik hou van die ondeugendheid, want het zet mensen aan om dingen te doen die ze normaal gesproken niet zouden doen.”

Zo moest hij een keer draaien in een club in Keulen. „Toen de avond begon stonden er een paar meisjes op de dansvloer, terwijl hun ruige vriendjes aan de bar een biertje dronken met hun jas nog aan. De dansvloer werd steeds voller. Aan het einde van de avond hadden die gasten hun jas uitgetrokken en gingen ze ook uit hun dak. Dat effect heeft disco. Uiteindelijk worden ze verleid.”

Net zoals in de jaren 70 speelt ook nu de gayscene weer een belangrijke rol in de heropleving van disco. Op de clubavond Horse Meat Disco in de Londense club The Eagle herleven oude tijden met extravagant geklede travestieten, glitterballen en Donna Summer. ‘A queer club for everyone’, is de slogan van de Horse Meat Disco.

Jim Stanton en James Hillard, de mannen achter de clubavond, willen zoveel mogelijk mensen aansteken met het discovirus. Hillard: „De gayscene is essentieel voor disco, want daar is de muziek ontstaan. Maar de leukste feesten zijn die met een divers publiek, ongeacht ras, klasse of seksualiteit. En waar je mensen ontmoet die je anders nooit ontmoet. Disco maakt iedereen gelijk.”

En er wordt niet alleen oude muziek gedraaid. De discorevival heeft gezorgd voor een stroom aan nieuwe platen. Vooral cosmic disco is populair, diepe, dromerige muziek die zijn naam ontleent aan de Italiaanse club Cosmic. Deze stijl heeft nu vooral in Noorwegen navolging gekregen van dj’s als Lindstrøm en Prins Thomas. ‘I Feel Space’ van Lindstrøm werd een aantal jaren geleden een grote hit in dancekringen. Veel houseliefhebbers kwamen in aanraking met disco.

Ook Loud E draait weleens nieuwe muziek, maar hij koestert zijn oude platen, zoals Robotwerke van Supersempfft. „Die platen roepen de sfeer op van toen. Je hoort dat de muziek niet op de computer is gemaakt, maar met zelf gebouwde synthesizers. Toen ik Supersempfft voor het eerst hoorde, dacht ik: dit is Kraftwerk in het kwadraat. Ik werd verliefd en dat is nooit meer over gegaan.”

Disco3000, Club Trouw Amsterdam. Zaterdag, 22.30u. Dj’s Loud-E, San Proper, Antal. Entree €10. trouwamsterdam.nl

    • Toon Beemsterboer