Tovenaar Zverev verslaat nummer één Murray met een ode aan de volley

Australian Open

De Duitser Mischa Zverev zorgde voor een stunt door Andy Murray te verslaan. Hij tennist old school, als in de dagen van John McEnroe.

De Duitser Mischa Zverev deelt handtekeningen uit na zijn verrassende zege op de Schot Andy Murray, zondag op de Australian Open. Foto JASON REED / Reuters

Hij zwaaide met zijn volleys – en oogstte. Mischa Zverev, nummer vijftig van de wereld en tot zondag een speler in de betrekkelijke anonimiteit. Hij swingde aan het net, old school als in de dagen van John McEnroe en Boris Becker. Klassiek serve-en-volleyspel, alsof de tijd heeft stilgestaan. En alsof de volley niet stilletjes is doodverklaard, in het huidige tijdperk van de beukende baselinerally’s.

De aanvaller Zverev – geboren in Moskou, grotendeels opgegroeid in Duitsland, spelend onder de Duitse vlag – sloopte zondag in de achtste finale van de Australian Open de verdediger Andy Murray: 7-5, 5-7, 6-2 en 6-4.

Het is een partij die zo opgenomen kan worden in de lesstof voor tennisleraren. Murray, nummer één van de wereld, beschikt over een return van de buitencategorie en is defensief een van de beste. Maar de Britse muur raakte ontwricht door de Duitse creativiteit aan het net.

Zverevs optreden kan gezien worden als een ode aan het tennis uit het verleden, door onbevreesd de aanval te zoeken. „Hij liet tennis zien dat je tegenwoordig niet vaak meer ziet”, zei Murray (29) over zijn leeftijdsgenoot, tegen wie hij in de junioren nog speelde. Zverev steeg uit tot een linkshandige tovenaar, met stopvolleys, reflexen en smashes. Het was genieten, voor de liefhebber van klassiek tennis.

Zverev kwam op bijna al zijn eerste services naar voren. En waar mogelijk ook na zijn tweede opslag, en anders wel tijdens de rally. In totaal kwam hij tot 118 netpunten, ongebruikelijk veel in het moderne tennis. Hij won 65 van die punten, ofwel 55 procent.

Zijn partij laat zien dat de volley nog bestaansrecht heeft in een tijd dat de groundstroke regeert. Zverev kon de machine van Murray alleen ontregelen door naar het net te komen. Zverev: „Ik wist dat ik in moest komen. Dat was mijn enige kans om te winnen. Ik had geen plan B.”

Schok

De zege op de vijfvoudig Australian Open-finalist is een nieuwe schok in Melbourne, nadat titelverdediger en mondiale nummer twee Novak Djokovic al verloor. Het is voor het eerst sinds 2002 dat de nummer één en twee al voor de kwartfinale zijn uitgeschakeld in Australië.

Met bijna iedere dag een verrassing is dit een van de boeiendste Australian Opens in jaren. Zondag verloor ook de vrouwelijke nummer één, de Duitse Angelique Kerber, in de achtste finale, waardoor het toernooi bij zowel de mannen als vrouwen de tweede week ingaat zonder de lijstaanvoerder.

Terug naar Zverev. Hij leverde zijn pièce de résistance af – „de beste wedstrijd van mijn leven” – in een carrière die langzaam leek uit te doven. Jaren met blessures werkten hem tegen; een gebroken pols, gebroken ribben, een hernia. Dieptepunt was maart 2015, toen hij wegzakte naar plaats 1.067 op de wereldranglijst. „Dan probeerde ik te spelen, en raakte ik weer geblesseerd.” Hij was het plezier kwijt, had motivatieproblemen.

Talentvol broertje

Hij zat op een dood spoor, daar waar zijn tien jaar jongere, en veel talentvollere, broertje Alexander de laatste jaren opkwam. De negentienjarige Alexander wordt door velen gezien als de toekomstig nummer één van de wereld. Hij verloor zaterdag in een spectaculaire vijfsetter van Rafael Nadal, en zat zondag op de tribune voor het duel van zijn broer.

Ze komen uit een Russische tennisfamilie; vader Alexander en moeder Irina waren prof in de Sovjet-Unie. In 1991 emigreerden ze naar Duitsland, ze wonen in Hamburg. De zoons zijn opgeleid door hun ouders, en worden beiden nog gecoacht door hun vader.

Mischa vertelde zondag dat zijn carrière bergafwaarts ging. Zo begeleidde hij drie jaar terug een aantal junioren bij een reeks Future-toernooien in de Verenigde Staten. Dat is de onderlaag van het mondiale tennis, het derde niveau. Ze trokken langs kleine plaatsen in Zuid-Texas. „Er was geen gastvrijheid, we verbleven in hotels, aten in de Subway.”

Daar realiseerde hij zich dat hij het miste, zelf spelen. En dat hij nog jong genoeg was om „schade” aan te richten op de tennisbaan. Eind 2014 begon hij weer te trainen. Het was ook zijn broertje die hem inspireerde om terug te vechten. „Hij was het die zei: ‘Je kunt terugkomen, je kan de top-100 weer halen, en een goede speler worden’. Ik ben hem veel dank verschuldigd.”

Nu tegen Federer

Andersom is Mischa ook belangrijk geweest bij de ontwikkeling van zijn broertje, zei Alexander vorig jaar bij het ABN Amro-toernooi in Rotterdam. „We steunen elkaar. Hij hielp me veel in het jaar van mijn doorbraak (2014). Hij is al zolang op de tour, hij kan me zoveel vertellen over alle spelers.”

Dinsdag speelt Mischa in de kwartfinale tegen zijn idool Roger Federer, die de Japanner Kei Nishikori zondag in vijf sets versloeg. Een duel der traditionalisten wacht, vol aanvalslust. In hun laatste ontmoeting in 2013 werd het in Halle 6-0 en 6-0 voor Federer, in 39 minuten. Zverev zal zijn toverstok, zijn volley, hard nodig hebben voor een nieuwe stunt.