Nagedachtenis

Op de dag dat mijn vader – Piet – jarig zou zijn geweest wandel ik postuum een flink stuk van het Pieterspad. Ooit was er het plan om dat samen met hem en mijn broer te doen.

Helaas, zoals het vaak gaat met goede voornemens onderschatten we hoe meedogenloos de voortschrijdende tijd kan zijn. Door zijn vroege alzheimer is het er nooit meer van gekomen.

Na de stevige wandeling zit ik ’s avonds moe maar voldaan thuis op de bank. „Hé, je hebt twee verschillende sokken aan”, wijst mijn vriendin. “Of is dat ook ter nagedachtenis aan je vader?”