Recensie

Anti-feeërieke Shakespeare

In een replica van Shakespeare’s Globe Theatre in Drenthe speelt het Dieverse Shakespeare Theater de komedie Midzomernachtdroom.

Archieffoto van het Globetheater in Diever. Foto Sake Elzinga

Ogenschijnlijk uit het niets is in de bossen van het Drentse Diever een replica verrezen van het theater The Globe, geïnspireerd door Shakespeares eigen toneelhuis. Om dit te vieren speelt het Dieverse Shakespeare Theater de komedie Midzomernachtdroom. Het min of meer ronde, houten bouwwerk kent staanplaatsen en galerijen, zoals destijds. Het podium brengt de acteurs dichtbij. In deze intieme ruimte is de rigide bewerking door regisseur Jack Nieborg vooral anti-romantisch en anti-feeëriek, eerder hard.

In de befaamde scène waarin de geliefden Pyramus en Thisbe elkaar innig toefluisteren door een gat in de muur, is dat het achterwerk van een der acteurs. Het is beslist humoristisch, maar niet fijnbesnaard. De vier jonggeliefden Demetrius en Hermia, Lysander en Helena rennen in het maagdelijk wit achter elkaar aan, maar hun obsessie geldt seks. Het spel straalt van jeugdige drang en drift.

Uitbundig en ook rauw zijn de scènes van de ambachtslieden die het heerlijke liefdessprookje vertellen. Ze schmieren en maken muziek, dansen tussen het publiek. De gekte is af en toe té: zelfs de Friese Elfstedenuitroep ‘It Giet Oan!’ weerklinkt in het bos en de muzikanten spelen met veel bravoure een Mendelssohn-achtige bruiloftsmars. Maar voor het gezelschap is deze fraaie toneelruimte hoe dan ook een geweldige, nieuwe speelplek: het is of de band met de historie strak wordt aangehaald, met alle licht-onzinnige frivoliteiten die er kennelijk bij horen.