Weer breekt het lijntje van Ter Mors

schaatsen

Al na de eerste afstand moest Jorien ter Mors ziek opgeven bij de NK allround. Opnieuw tegenslag op weg naar de WK afstanden.

Jorien ter Mors: na de 500 meter kon ze niet op de fiets stappen, ze lag op apegapen, duizelig, misselijk. Foto Jerry Lampen/ANP

Gladjes de 500 meter gewonnen, snel van het ijs en uitfietsen, om drie kwartier later alweer klaar te zijn voor de eerste rit van de drie kilometer. Geen probleem voor Jorien ter Mors, vanuit het shorttrack gewend aan meerdere races op één dag. Maar coach Dennis van der Gun heeft snel door dat er iets mis is, vrijdagmiddag in Thialf. „Ze zat na de 500 meter lang uit te hijgen, het duurde lang voordat ze van het ijs was. Bij het uitwerken kon ze niet op de fiets stappen. Toen lag ze op apegapen. Duizelig, misselijk.”

De zieke Ter Mors verlaat zo snel mogelijk Thialf, haar coach legt in de catacomben uit dat verder rijden geen zin heeft. „Ze moet naar de WK afstanden.” Op de olympische ijsbaan van Gangneung verdedigt de schaatsster van Team Afterpay over krap drie weken haar wereldtitels op 1.000 en 1.500 meter, hoofddoel van haar seizoen. De NK allround had een laatste zware ‘trainingsprikkel’ moeten zijn. „Maar als je ziek bent, kun je jezelf geen prikkel geven. Dan geef je jezelf een nekslag.”

Opnieuw tegenslag voor Ter Mors, die dit seizoen moeite heeft een opgaande lijn te vinden. Na tegenvallende eerste wereldbekers kondigde ze aan te stoppen met haar jeugdliefde shorttrack. Op de 400 meterbaan werd ze in december bij de wereldbeker in Astana ziek. „Eigenlijk had ze daar gewoon een buikgriepje”, vertelt Van der Gun. „Het ging pas echt mis toen we terugkwamen op woensdag. We dachten: we gaan weer trainen. Nou niet dus. Ze is twaalf dagen ziek geweest. Dat willen we nu absoluut niet weer.”

Na twee titels bij de NK afstanden en een tweede plaats bij de EK sprint hadden Van der Gun en Ter Mors deze nieuwe tegenslag niet zien aankomen. „Jorien werd pas ziek na de 500 meter, vanmorgen was er niets aan de hand. Ze heeft alles kunnen doen, gewoon ingereden, de hele week hard getraind.” Oorzaak? „Ik weet het niet. Ze gaat bloed prikken, alles controleren, dingen uitsluiten. Je zit constant op de grens, het is een dun lijntje. Dan ben je ook eerder ziek.”

Als iemand alles weet van de fragiele lijn tussen keihard en té hard trainen, dan is het Ter Mors. Ondanks het overlijden van haar vader was niets haar teveel op weg naar de Spelen van Sotsji, waar ze shorttrack combineerde met gouden medailles op de langebaan. Maar fysiek en mentaal had ze zichzelf gesloopt. ‘Overreached’, voorportaal van overtraind. Ze was een jaar uit competitie.

Bij de NK allround zou Ter Mors voor het eerst sinds 2013 weer een grote vierkamp rijden, inclusief drie en vijf kilometer. „De insteek was om het hele toernooi te rijden”, bevestigt Van der Gun. Te ambitieus? „Ze is beter belastbaar dan vorig jaar. Samen met Jeroen (Otter, coach van de shorttrackers) hebben we een programma gemaakt dat vaker de grenzen opzoekt. Wat kan het lichaam aan? Dan ga je wel eens over een lijntje.”

De coach acht de kans groot dat Ter Mors volgende week ‘gewoon’ start bij de wereldbeker in Berlijn, als laatste voorbereiding op de WK afstanden. En waarom zou het daar niet goed komen? „Vorig jaar ging ze drie keer op haar snufferd bij het shorttrack en lag ze in de kreukels. Toen is het ook nog aardig goed gekomen.”

    • Maarten Scholten