Column

Vader & zoon

Toen de veertienjarige Thibau Nys twee weken geleden Belgisch kampioen veldrijden bij de nieuwelingen werd, rolden de tranen over de wangen van vader Sven. Hij bleef maar herhalen hoe gelukkig hij was met het dynastieke succes van zoonlief. Vaders en zonen in de sport delen heftige emoties.

Jaren geleden hield Eddy Merckx het niet droog toen hij vanuit de tv-studio zijn zoon Axel zag soleren in de Giro. Axel had nog geen tiende van de klasse van Eddy, maar ook hij maakte van wielrennen een carrière, zij het zonder veel te winnen. Als hij eens mee was in een vluchtersgroep zag je Eddy op de lippen bijten van ontroering.

Het debuut van Justin Kluivert in de eredivisie bracht papa Patrick tot een zeldzame liefdesverklaring aan zijn zoon. Buiten de sport ontstaan even goed innige taferelen als een kind in de voetsporen van zijn of haar vader treedt, maar er is minder aandacht voor. In de sport is het een thema voor jaren. Er zijn duizenden bomen geveld voor verhalen over de levens van Danny en Daley Blind, Jos en Max Verstappen, Johan en Jordi Cruijff, Keke en Nico Rosberg, Cor van der Geest en zonen… De families Koeman, Zidane, Gudjohnsen, Kruys en Tolhoek verheffen genetisch toeval eveneens tot familiale jubel.

Wie de beste van de twee is, vader of zoon, varieert. Bij Cruijff en Merckx is het duidelijk en zoon Verstappen overtroeft zijn vader in alle opzichten: lef, klasse, rijkunst. De jonge Kluivert heeft nog een lange weg te gaan om zijn vader bij te benen in superlatieven, maar is beloftevol.

In het veldrijden concurreren vader en zoon Van der Poel voor de hoogste plek in de geschiedenis. De 22-jarige Mathieu, reeds ex-wereldkampioen, deklasseert bijna wekelijks het peloton samen met zijn rivaal Wout Van Aert. Een uitzonderlijk talent, kannibalistisch waar het op prijzen aankomt, en hij vliegt ook nog eens in atletische schoonheid over boomstronken en balkjes. Mathieu heeft alles.

Vader Adrie van der Poel was ook wereldkampioen veldrijden en reed op de weg van podium naar podium. Winnaar van de grootste klassiekers en geletruidrager in de Tour. Zijn zoon zal hem ook op de weg achterna gaan.

Waarschijnlijk zal aan het einde van zijn carrière blijken dat Mathieu het palmares van Adrie als beul en stilist heeft overtroffen. Vader Adrie was meer stoemper dan estheet. De broer van Mathieu, David, is ook een verdienstelijke crosser, maar heeft niet het talent van een kampioen.

Je zou denken dat ten huize Van der Poel van ’s morgens tot ’s avonds alleen maar over wielrennen wordt gesproken. Ook al omdat mama Corinne de dochter is van Tourlegende Raymond Poulidor. Edoch, wielrennen is geen onderwerp aan tafel, zegt Adrie deze week in het AD. Het is beter zo, want Mathieu gaat koppig zijn eigen weg en blaakt van zelfvertrouwen. Meer dan Adrie ooit heeft gehad.

Vaders en zonen in topsport: vanzelfsprekend is het niet, zo’n familiale genetische cocktail. Hoe groot de liefde voor elkaar ook is, stiekem sluipt de duivel van onderdrukte rivaliteit mee in de gesprekken. Adrie heeft gelijk: de Van der Poels kunnen beter over de kermis in Tilburg spreken dan over het WK veldrijden, volgende week in Luxemburg. Het vaderschap neemt niet alle eergierigheid uit het verleden weg. Wereldkampioen ben je tenslotte voor het leven.

Hugo Camps is journalist, columnist en schrijver.