Rode zeedraak verbergt zich in donkere diepte

Illustratie Irene Goede

Rode zeedraak. Dat klinkt als een griezelmonster uit een fantasieverhaal. Of als het schip van een bloeddorstige piratenkapitein.

Maar ‘rode zeedraak’ is ook de naam van een dier, een dier dat echt bestaat. Biologen uit Australië hebben nu voor het eerst een levende rode zeedraak gezien. Gelukkig hebben ze een filmpje en foto’s gemaakt.

Zeedraken zijn familie van het zeepaardje. Biologen dachten dat er maar twee soorten zeedraak waren. Die lijken allebei op drijvende bosjes zeewier. Ze zijn bruin of groen en hebben uitstulpsels die op bladeren lijken. Zo kunnen ze zich goed tussen het zeegras en zeewier verstoppen.

Maar soms visten vissers vreemde zeedraakjes op uit de zee. Deze zeedraken waren niet groen, maar rood. En ze hadden ook geen stekels, maar waren bloot.

Deze dode, rode zeedraakjes gingen hop, in een pot, naar het museum. Daar stonden ze dan te verstoffen. Niemand zag hoe bijzonder ze waren.

Tot vorig jaar. Australische biologen zagen toen: dit is een nieuw soort zeedraak! Maar niemand wist waar ze precies leefden.

De biologen gingen daarom zelf maar op zoek. Ze voeren naar de plek waar in 2007 nog een rode zeedraak was opgevist: bij de Recherche-eilanden. Daar lieten ze een onderzeeërtje met camera het water inzakken. Het onderzeeërtje zakte en zakte tot het de zeebodem had bereikt, op 50 meter diepte. Toen was het wachten geblazen. Vanuit hun schip keken de biologen mee.

Daar, tussen de stenen en wieren, beweegt daar wat? Ja! Bingo. Daar zwom een rood zeedraakje, deinend in woelig water. En acht minuten na de eerste zeedrank, vond het onderzeeërtje ook nog een tweede.

De zeebodem is kaal waar het zeedraakje leeft. Het heeft hier niet veel zin je als zeewier te vermommen. Maar op 50 meter diepte is het best donker. Vooral rood licht wordt door het water tegengehouden. Wie rood is, lijkt 50 meter onder water dus donker. De rode zeedraak is rood om zichzelf te verstoppen, denken de biologen.

De zeedraakjes leven nu op de plek waar bijna vierhonderd jaar een Nederlands schip van de VOC voorbij voer. Welk schip dat was? Nee, niet de Roode Zeedraeck. Het was ’t Gulden Zeepaert! Bijna goed!

Bron: Marine Biodiversity Records, 13 januari

    • Lucas Brouwers