Hoe Drake alle records breekt

Rapper Wie wil horen hoe de popmuziek van nu klinkt, luistert naar de Canadese rapper Drake. Eind deze maand staat hij in de Ziggo Dome in Amsterdam.

Foto Caitlin Cronenberg

In het populairste popnummer van afgelopen jaar, zingt een man lieflijk en wat nonchalant dat hij nog één dans wil. Het is niet veilig op straat, zegt hij, maar hij zal nooit vluchten. Waar hij vandaan komt, redden de meesten het niet. Hij moet zo gaan en bidt vast dat hij heelhuids terugkeert. Maar nu heeft Drake een glas cognac in zijn hand en wil hij, zingt hij losjes, nog één dans.

Het nummer One Dance van Drake – de Canadese rapper en zanger die deze maand en komende maanden vier keer in de Ziggo Dome staat – werd vorig jaar alleen al op streamingdienst Spotify een miljard keer beluisterd: meer dan elk ander nummer in de geschiedenis van het platform. Views, de plaat waarop One Dance staat, was het eerste album dat een miljard keer werd afgespeeld op Apple Music, de op één na grootste dienst voor muziekstreaming waar Drake nauw mee samenwerkt.

De clip van One Dance.

De gevoelige Canadees (30) is de huidige alleenheerser van de muziekstreaming. „Drake is nu officieel net zo populair als Michael Jackson was tijdens Thriller”, schreef entertainmentplatform Vulture vorig jaar juli, nadat Drake net zoveel weken achtereen tegelijk met zijn album en single op nummer 1 had gestaan in Amerikaanse hitlijsten als Jackson in de jaren tachtig met Thriller en Billy Jean. Het is een onzinnige vergelijking. De muziekindustrie is sinds de jaren tachtig volledig veranderd en een wereldster van het formaat Jackson – zó alomtegenwoordig, zó pionierend in de breedte – is Drake niet. Mensen die niet van rap, R&B of zelfs popmuziek houden, kunnen hem vrij moeiteloos mijden. En Views is geen Thriller. De plaat kreeg terecht weinig lovende kritieken. Views is een lang album waarop Drake nog maar eens doet wat hij eerder beter deed.

Dertien weken op nr. 1

Maar het commerciële succes van Views was enorm. Het album stond uiteindelijk dertien weken achtereen op 1 in de albumlijst in Amerika, waar het streamen van muziek, net als in Nederland, nadrukkelijk is gaan meewegen voor hitlijstnoteringen en eremetaal. De plaat haalde in de VS vier keer platina en naast de enorme streamingcijfers verkocht hij ruim 1,6 miljoen fysieke albums. Drake is tijdens de uitreiking van de komende Grammy Awards in acht categorieën genomineerd; Views kan onder meer ‘Album van het Jaar’ en ‘Rapalbum van het Jaar’ winnen.

Luister hier het album Views van Drake.

Drake is een wereldster 2.0 – een moderne popster die zijn publiek bereikt via playlists, internetmemes, zijn online-show OVO Sound Radio (via Apple Music), onaangekondigde nieuwe tracks, geruzie met collega’s en soapachtige verwikkelingen op zijn sociale media-kanalen. Recent ontploften de roddelblogs nadat hij een intieme foto met collega Jennifer Lopez had gepost. Drake is een buitengewoon productieve popster die voortdurend zorgt dat hij in de aandacht blijft.

En hij is nadrukkelijk een internationale ster – net zo trots op zijn vriendschap met MC’s uit de Britse grime-scene als die met de eredivisie van de Amerikaanse hiphop. Zijn One Dance is de wereldhit die past bij het eclectische geluid van moderne popmuziek, vaak springend van genre naar genre, en bij de globalisering van rap, met bijdragen van onder anderen de populaire Nigeriaanse artiest Wizkid en UK Funky-zangeres Kyla, een afrobeats-ritme en invloeden uit dancehall, R&B, house en rap.

Drake bereikte zijn huidige status in tien jaar, nadat hij was gestopt met zijn werk als acteur voor de Canadese dramaserie Degrassi: The Next Generation, waarin hij sinds zijn 15de een rol had. De rapper maakte in eerste instantie naam zoals in de moderne hiphopscene gebruikelijk, met in eigen beheer uitgebrachte mixtapes waar hij sterke online-respons op kreeg. Hij was de eerste Canadese rapper die zonder platencontract zijn clip op de belangrijke zender BET kreeg en hij ging als onafhankelijk artiest op tour met Lil Wayne, die op dat moment een van de populairste rappers in de VS was.

Drake als Jimmy in Degrassi: The Next Generation.

Het succes van zijn sterke derde mixtape So Far Gone, begin 2009, maakte van Drake de meest besproken rapper van het moment. Hij sloot een contract met Lil Waynes label Young Money Entertainment, dat een paar maanden later een EP uitbracht met nummers van de mixtape, aangevuld met ander werk. Op die EP liet Drake in zeven sleuteltracks zijn veelzijdigheid horen aan een groter publiek. Drake is een frisse R&B-zanger die zinderend over liefde kan zingen, maar hij kan ook dramatisch reflectief rappen over eenzaamheid. Hij toont graag zijn borstkas en rapt met het coole zelfvertrouwen van de grootste rappers, maar maakt ook koele, atmosferische synthesizer-R&B die soms in één nummer tegelijk luxe en overdadig, maar ook kil en depressief klinkt.

Lapdance

Drake maakt muziek die niet eenduidig is. Onthecht en opgewekt. Klagend en troostend. Hij is melancholisch maar niet terneergeslagen. Maakt soms venijnig ruzie in zijn muziek, maar echt dreigend klinkt het nooit.

Zelfs wanneer Drake zich oppompt, blijft hij benaderbaar. En wanneer hij zich wentelt in weldadige grootspraak, klinkt hij nooit echt gelukkig. De rapper klaagt over zaken waar zijn collega’s over opscheppen en lijkt verslaafd aan hedonisme – terwijl hij een luxe levensstijl ook slecht verdraagt. Drake is de hiphopster die een lapdance krijgt van Nicki Minaj en flirt met Rihanna, maar in zijn liedjes nog steeds weeklaagt over die ene jeugdliefde waar hij niets meer van hoort.

Het geeft hem iets boeiends en menselijks in een muziekindustrie die gretig formules en karikaturen uitvent. Drake is de popster die past bij zijn generatie, een wat wantrouwende, introverte en kwetsbare hiphopsuperster die op zijn minst de schijn wekt dat hij nog dicht bij de fans staat die zijn werk massaal online delen, er memes van maken en zo feitelijk zijn distributie- en promotienetwerk zijn. Voor een over de top-personage als 50 Cent die begin dit millennium de scene domineerde met zijn geweldige, hongerige en diep in straatcultuur gedompelde raps, waren strijd en sensatie belangrijke bouwstenen van zijn carrière. Het huidige boegbeeld van rap zit depressief in een pronkerige hotelkamer en zingt dat hij bindingsangst heeft.

Soms wordt die eindeloze focus op zijn emoties en twijfels larmoyant, maar Drake boeit toch omdat hij muzikaal zo begaafd en invloedrijk is. De wijze waarop hij melodische rap en ritmische zang mengt, is inmiddels gemeengoed. En hij kan, ook live, rappen en croonen als de beste. Zijn stem kleurde talloze hits. Zijn invloed kleurde er nog duizenden meer. Wie wil horen hoe de popmuziek van nu klinkt, gaat Drake live zien.

Drake staat 28 januari, 26 februari, 27 en 28 maart in Ziggo Dome met zijn The Boy Meets World-tour.

    • Saul van Stapele