Opinie

‘Laten we stoppen met dat ‘Manhattan aan de Maas’’

Opinie

Rotterdam is geen Manhattan. Daar is niks erg aan. De stad is mooi en groot genoeg van zichzelf, meent Oene van der Wal.

Foto ANP / Lex van Lieshout

Alle internationale aandacht voor Rotterdam brengt bij sommigen het hoofd op hol. Zo vond een medewerker van Staatsbosbeheer het onlangs nodig om in het Algemeen Dagblad de Rottemeren als het ‘Central Park van Rotterdam’ te betitelen. Alsof dat extra kwaliteit toevoegt aan het natuurgebied.

Toegegeven, consequent doorgetrokken is de vergelijking wel: wie Rotterdam immers ‘Manhattan aan de Maas’ noemt, zal er ook een Central Park bij moeten leveren. Maar ook deze van lokaal patriottisme en stadsmarketing druipende vergelijking sloeg eigenlijk al nooit ergens op. De skyline van Rotterdam mag misschien wat Amerikaans aandoen, een Manhattan is het daarmee nog lang niet. De oriëntatie op New York is echter heel hardnekkig, zo bleek ook uit het afgelopen jaar verschenen boek Help, we zijn populair! waarin Zuid het Rotterdamse Williamsburg wordt genoemd. Vleiend, dat zeker. Maar wie door deze hippe, creatieve wijk van Brooklyn wandelt denkt niet meteen aan Rotterdam. Het is net als Giethoorn ‘het Venetië van het Noorden’ noemen: je snapt wat er bedoeld wordt, maar in zijn doorgeslagen enthousiasme is het ook een beetje pijnlijk.

Ja, Rotterdam staat op de kaart, zoals dat heet. Dat is heel lang niet zo geweest en dat is de stad gegund. Nu de stad uit zijn schulp kruipt en baadt in het licht van prestigieuze internationale dagbladen en designglossy’s, krijgt ook de ingehouden trots een uitlaatklep. Haast alsof Rotterdam Nederland is ontstegen.

Maar zullen we eens afspreken om Rotterdam Rotterdam te noemen? Een stad die zich niet met New Yorkse veren hoeft te tooien. Die mooi en groot genoeg is van zichzelf. Waarvan de architectuur toch vooral een uiting is van Rotterdamse durf en visie. Van de wil om de wolken aan te raken waaruit in 1940 de bommen vielen die de stad verwoestten.

Wie Rotterdam al zou willen vergelijken, zou eerder naar Duitse steden moeten kijken – en niet alleen omdat vele daarvan ook werden verwoest en snel weer opgebouwd. Denk aan Hamburg vanwege de haven, aan Berlijn met zijn creatieve sector, aan Frankfurt dat met zijn kantoorkolossen eveneens naar de wolken reikt.

De Duitse steden hebben trouwens nog iets anders: ze brengen historische, vooroorlogse gebouwen terug in de stad. Sommigen vinden dat verfoeilijke kitsch. Anderen waarderen het juist. Voor Rotterdam zou het niet minder dan een bekentenis zijn: wij zijn een Hollandse stad, New York hebben we niet nodig.

is chef van de Rotterdam-bijlage van NRC.