50-plussers willen ook op YouTube

Vloggen voor 50-plussers

50-plussers ontdekken YouTube. Maar hoe doe je dat, vloggen? Daar is nu een cursus voor.

De zussen Brenda (59) en Nienke (58) noemen zich Doetje en Riekeltje op Youtube en bginnen hun eerste vlog meteen na het college. Fotografie: Bram Budel

‘YouTube wordt volgens mij de nieuwe wereld”, zegt Rieny Assink (55), „en die wil ik niet missen.” Dus besteedt Assink haar vrije zondagochtend aan de cursus ‘Vloggen voor 50-plussers’ van het Instituut voor Beeld en Geluid.

Naast Rieny Assink zijn er nog ongeveer zestig mensen afgekomen op de cursus, allemaal lijken ze op het eerste gezicht behorend tot de doelgroep. Voor een groot deel van de deelnemers zal het een kennismaking zijn met vloggen, in de zaal zit maar één persoon die al een eigen YouTubekanaal heeft. Wanneer drie voorbeelden worden getoond fluistert Rieny dat ze alleen Enzo Knol (1,4 miljoen abonnees) herkent. De gezichten van de Zaanse treitervlogger (66.000 abonnees) en beautyvlogger Mascha Feoktistova (0,5 miljoen abonnees) zeggen haar niets.

Voordat het publiek leert vloggen put mediahistoricus Bas Achterberg uit het archief van Beeld en Geluid om te laten zien dat mensen al vanaf de begindagen van de film de behoefte hebben om hun eigen omgeving te filmen. De smallfilm uit het begin van de twintigste eeuw was het „ritueel van het huiselijke geluk” en cineast Ed van der Elsken filmde in 1964 al zichzelf.

Franse Chansons, de Bee Gees

Na deze verzameling prachtige archiefbeelden begint het gedeelte waar de meesten op hebben gewacht: hoe vlog je zelf? Dit gedeelte wordt verzorgd door tv-producent Joost Timp. Timp heeft zelf geen vlog, maar dat weerhoudt hem er niet van om te vertellen hoe iemand ouder dan vijftig zou moeten vloggen. De reden dat hij zelf geen vlog heeft is dat hij nog geen goed onderwerp heeft gevonden waar hij een langere reeks over kan maken. Want een onderwerp dat is belangrijk als je als volwassene gaat vloggen. Joost Timp is geen fan van de vlog als dagboekvorm, waarin je dagelijkse bezigheden laat zien. Enzo Knol is bijvoorbeeld „een hele leuke jongen, maar hij laat nu zien hoe hij een eitje bakt en een nieuwe auto koopt”. Daar moeten vijftigplussers geen voorbeeld aan nemen. De vlog moet inhoudelijk zijn. Wat zijn dan geschikte onderwerpen? „Franse Chansons, de Bee Gees of het repareren van speelgoed.”

Alleen het hoogstnoodzakelijke

De vijftigplusser hoeft zich met zijn of haar vlogs niet op de jeugd te richten, de eigen leeftijdscategorie is een prima doelgroep. Het is aan te raden de vlog heel simpel te houden: alleen het hoogstnoodzakelijke monteren. ‘Eh’s’ en versprekingen moeten worden weggeknipt. Het bewegen van de camera, zoals in tv-programma’s gebeurt, is compleet onnodig. De zaal protesteert: „alleen een pratend hoofd is toch vreselijk saai?” Maar Timp is onverbiddelijk: „Gewoon aan je bureau zitten en een soort radiotekst vertellen.”

Vijftigplussers moeten volgens Timp zeker niet zelf naar buiten gaan. „Het is onduidelijk hoe het zit met rechten op YouTube: je kan niet zomaar iedereen gaan filmen. Als iemand vanuit zijn raam de buurman filmt die aan het roken is en de buurvrouw weet niet dat hij rookt, dan zeg ik al: de vlogger had beter achter zijn bureau kunnen blijven zitten.”

De cursus besluit met de vraag waarom vijftigplussers überhaupt moeten beginnen met YouTube. Volgens Timp zit YouTube nu nog in een fase waarin er volop wordt geëxperimenteerd en je nog kan instappen. „Het zou jammer zijn als het helemaal een jongerenmedium wordt en we er over tien jaar niets meer van snappen.”

De aanwezigen nemen het advies ter harte en gaan gelijk aan de slag met filmen. Alleen wil het stilzitten achter een bureau nog niet echt lukken: de vijftigplussers lopen gewapend met hun telefoon en selfiestick gelijk door het gebouw.

    • Shannon Bakker