De Thuiskok: Knutselen in de keuken

Ik vroeg de kok van wielerploeg Lotto-Jumbo ooit waarom hij zo zijn best deed op de presentatie van het eten. Wielrenners willen toch vooral zoveel mogelijk pasta en andere koolhydraten naar binnen werken? „Het oog eet ook mee”, zei hij. De opmaak van de borden was een psychologische truc om eetlust op te wekken. Zo zorgde de kok ervoor dat de renners elke dag genoeg aten. Het illustreert het belang van de presentatie van eten, al draait dat natuurlijk niet alleen om psychologische trucs. Het is ook gewoon hartstikke zonde als je iets heel lekkers hebt gemaakt en het eruitziet alsof het uit een pakje op je bord is gekwakt.

Jennifer Foster en Lianne Koster, die elkaar kennen van hun designopleiding, hebben in hun boek Cookart: de kunst van het eten de zaken omgedraaid. Waarom niet simpele gerechten er prachtig uit laten zien? Hun boek is een combinatie van „smullen en schoonheid”, zoals Foster en Koster het zelf omschrijven.

Smullen is het zeker. Meer dan de helft van de recepten is voor koekjes, snoepjes, ijsjes, donuts of andere snacks en hapjes. Echt gezond is het niet, en een maaltijd kun je uit dit boek niet koken. Gezien de doelgroep – kinderen en hun ouders – is dat echter wel begrijpelijk. Je gaat op een vrije zaterdag of woensdagmiddag geen driegangenmenu met je kinderen maken, maar lekkere ‘choco bites’ misschien wel.

De recepten zijn niet moeilijk, al is er een gradatie oplopend van één kruisje (makkelijk) naar vier kruisjes (moeilijk). Maar confettipopcorn en een kroonluchter van gummibeertjes moeten het echt hebben van hun spectaculaire vorm, je hebt er nauwelijks kookvaardigheden voor nodig. Toch kun je als volwassene nog best wat opsteken, omdat de auteurs je steeds net even anders naar eten laten kijken. Leuk en simpel voorbeeld: witte rijst kun je ook geel (kurkuma), zwart (inktvisinkt) of paars (rode kool) opdienen.

De titel van het kookboek, vooral het woordje ‘eten’, is veelzeggend. Dit draait niet om koken en kookkunsten, maar om simpele trucjes voor het stylen van je eten. Dit boek koop je voor de vorm, niet voor de inhoud. Dat verwijt is gezien de doelgroep wel te vergeven. En anders ligt het boek er wel mooi bij op de salontafel, want dankzij de designvaardigheden van Foster en Koster is de opmaak in ieder geval dik in orde.