Recensie

Prima Noorderslag met nieuwe talenten en Ronnie Flex voor het eerst met band

Jett Rebel nam Pop Prijs voor dj Martin Garrix in ontvangst zaterdag op popfestival Noorderslag in Groningen, waar wel opwindende hiphop maar vrijwel geen dance te horen was.

Rapper Ronnie Flex tijdens Noorderslag. Foto Paul Bergen/ANP

Als het Noorderslagfestival een betrouwbaar kompas is, zullen we ons het komend jaar laten overrompelen door de uitzonderlijke muzikaliteit van zanger/gitarist Kim Janssen, dansen op de verheffende r&b van de Nijmeegse Linde Schöne, en worden opgezweept door nog meer hiphop.

Dit bleek afgelopen zaterdag, toen meer dan vijftig groepen en solo-artiesten zich presenteerden in de tien zalen van de Oosterpoort. Ook opvallend: dance en andere onversneden elektronica waren nagenoeg afwezig.

Noorderslag biedt jaarlijks een overzicht van stromingen in de Nederlandse popmuziek, en deed dat dit jaar met een mooi afgewogen selectie van gevestigd talent en nieuwe beloften. Grote namen waren Ronnie Flex, Broederliefde en Jett Rebel. De tropische beats en kronkelende zangpartijen van Broederliefde, kaatsen als stemmen op een schoolplein. Door het deinende publiek, bestaand uit zowel kinderen als senioren, veranderde de grote zaal in een intieme discotheek.

Even daarvoor had Jett Rebel de merkwaardige taak om dj/producer Martin Garrix te ‘vervangen’. Martin Garrix kreeg de Pop Prijs maar was zelf niet aanwezig om de prijs te ontvangen en op te treden. De flamboyante Jett Rebel is in alles het tegendeel van de elektronische Garrix; Rebel wil alles ‘authentiek’ en analoog. Rebel heeft nu een grote band, in plaats van het trio dat hem recentelijk begeleidde. De nieuwe band zorgde voor mooi uitgewerkte intermezzo’s, en Rebel zelf heeft charisma en muzikaal vernuft, maar zijn repertoire is zo eclectisch dat het soms ongericht klonk.

In plaats van een dj als begeleider, had ook Ronnie Flex een uitgebreide band. Voor het eerst. Flex was naar eigen zeggen ‘zenuwachtig’ en liet zijn nummer ‘Regen In De Tuin’ opnieuw beginnen omdat hij vals zong. Maar de combinatie van zijn warmbloedige rap-zang met orgel, percussie en koortjes van twee achtergrondzangeressen bleek een grote sprong vooruit: er was dynamiek op het podium, en de emotie in zijn liedjes kreeg haast onherkenbaar meer reikwijdte.

Ondertussen in de kelder, had Linde Schöne genoeg aan één beat-maker om haar muziek uit te voeren. De Nijmeegse heeft een mooi gewelfde stem, die donkere gevoelens op een lichte manier weet op te dissen (‘Ik heb mijn angsten neergelegd op het Centraal Station’), omhuld door zwoel dansbare klanken van muzikant Boeboe. Schöne spoorde aan tot dansen (‘Gewoon met één schouder, hoeft niet eens allebei’), maar zong ook sobere nummers bij een akoestische gitaar.

Een paar nieuwkomers waren geen echte nieuwkomers. Het viertal Mich is geformeerd rond Bastiaan Bosma, voormalig voorman van Aux Raus. Mich speelt een aangenaam soort zwalkende rockmuziek. Ondersteund door solide baspartijen konden de zang en elektronica hier mooi de bocht uit vliegen.

Ook Kim Janssen is al lang actief, maar zijn binnenkort te verschijnen album, de eerste in vijf jaar, belooft een opmerkelijke uitbreiding van zijn stijl. De nieuwe muziek, die Janssen, een stijlvolle verschijning met dun snorretje en zwart kostuum, zaterdag uitvoerde met een tienkoppige band, leek eindeloos uitdijende vergezichten te bieden. Als in een uitgekiende estafette gaven de trombone en schallende trompet het stokje over aan prachtige strijkers, koesterende keyboards en de tedere zangstem van Janssen zelf. Dat leidde tot een pastorale schoonheid in nummers als ‘Cousin’ en ‘Bottle Rockets’.

Het optreden van Kim Janssen tijdens Noorderslag. De tekst gaat verder onder de video.

Voor chaos en opwinding nam je op deze Noorderslag de ‘hiphoproute’, die behalve langs Broederliefde en Ronnie Flex ook voerde langs een reeks collectieven, zoals Rotterdam Airlines, het Amsterdamse Smib, Yung Internet en Yung Nnelg. Voor de gelegenheid vormden alle rappers samen een menigte die van zaal naar zaal trok om bij elkaar op het podium te springen of minstens een beker bier aan te geven. Rotterdam Airlines frappeerde met het loom mysterieuze ‘Wazig’, en met de elektriserende aanwezigheid van Sevn Alias. Bij Yung Internet, Yung Nnelg en Smib waren de beats ruig en opruiend. De rappers dansten als kwelduivels, met elkaar, met het publiek, en met hun beats, in grote eensgezindheid en broederschap.