‘Ze is iemand die vol vuur zit, alles gaat op emotie en intuïtie’

Suzanne Schulting Ze is de beste shorttrackster die Nederland momenteel heeft. Maar ook op de langebaan is ze een grote belofte. „Een pitbull.”

Suzanne Schulting vrijdag in actie tijdens de kwalificatieraces. Foto EPA/ALESSANDRO DI MARCO

De moeder van Suzanne Schulting was een keer voor niets naar München gereisd om haar dochter te zien shorttracken. Niet met het vliegtuig die keer, ze kwam met de trein. Best een reis. Ze kwam aan, iets te laat, en pakte de taxi naar de ijsbaan. Daar was het enige wat ze nog zag hoe Suzanne boos over de finish kwam. Die stapte vervolgens, met schaatsen en al, over de boarding en sprintte weg. Dat mag niet, want de ijzers onder haar schaatsen zijn net messen, gevaarlijk voor anderen. Ze werd voor de rest van het toernooi geschorst.

In Schulting-kringen heet dit het „Duitslandverhaal”, zo blijkt. Haar vader Jan is degene die het in zijn geheel vertelt. Hij noemde zijn dochter iemand van extremen. Of hij dan ook even een voorbeeld kon geven. Nou, alsjeblieft. Toen dit gebeurde, was ze zo’n dertien jaar. Klinkt als typisch pubergedrag, natuurlijk. Maar Schulting had dit temperament vroeger al en nu, op haar negentiende, nog steeds. Alleen is het iets getemperd.

Suzanne Schulting is de beste shorttrackster die Nederland momenteel heeft: Europese, al dan niet wereldtop. Ze is ook op de langebaan een grote belofte. Ze is alleen de makkelijkste niet, en ook nooit geweest.

Kunstschaatsen

Vader Jan was jarenlang vaste waarde achterin bij SC Heerenveen, waar hij sinds vorig jaar de vrouwen traint, maar Schulting heeft nooit iets met voetbal gehad. Zijn andere dochters, een jongere tweeling, ook niet trouwens. Hij was allang gestopt toen de drie geboren werden. „Ik was daarna nog tenniscoach en heb toen Suzanne wel eens meegenomen naar de baan. Beetje laten hooghouden met racket en bal, wat ballen laten wegslaan. Maar dat ging niet zo goed, ze werd er ook chagrijnig van.”

Turnen kon ze wel goed, iets wat een van haar zusjes nog altijd doet. Moeder Hannie: „We wonen vlak bij Heerenveen, overal zijn slootjes. In Friesland wil je toch dat je kind leert schaatsen. Dus ik dacht: misschien is kunstschaatsen wat, mooie combinatie. Maar de vriendinnetjes uit het dorp gingen altijd gewóón schaatsen, en zo is het begonnen.” Vader: „Ik moet zeggen: dat kunstschaatsen spatte er bij haar ook niet echt vanaf.”

Schulting heeft shorttrack en langebaanschaatsen op het hoogste niveau eigenlijk altijd gecombineerd. Waar Jorien ter Mors lang de enige was die dit succesvol deed, is Schulting een voorproefje van de toekomstige schaatsgeneratie. Een generatie die vanaf het begin al multidisciplinair wordt getraind en begeleid.

Hoeveel ze ook opkijkt tegen Ter Mors, er hing vroeger een poster van Sjinkie Knegt boven Suzannes bed. Moeder Hannie begint te lachen. „Ja, hoe hij rijdt, zijn techniek, dat bewondert ze. Zijn inhaalacties, het kijken naar tegenstanders. Je moet beslissingen bij het shorttrack in een split second nemen, je kunt niet nadenken. Dat is hoe Sjinkie schaatst, en zij ook.”

Een pitbull, noemde coach Jeroen Otter haar al eens. Fel, agressief, gretig – soms te, vooral vroeger. Het liefst op het randje, soms eroverheen. Eigenlijk is ze op de baan precies zoals daarbuiten, zegt vader Jan.

„Ze neemt makkelijk afstand van bepaalde regels. Ze kan ook zeker een grote mond hebben, ze is recalcitrant. En ze is heel overtuigd van haar eigen gelijk. Ik denk ook dat niet alles wat ze doet altijd door iedereen begrepen wordt.”

Op school is dat hetzelfde. Schulting deed de havo op de TAN, een school voor topsporters. „Ze is iemand die vol vuur zit, alles gaat op emotie en intuïtie”, zegt Alex de Lange, haar begeleider destijds. „Als ze het ergens niet mee eens was, dan zei ze dat. Voordeel was wel dat je altijd wist wat er speelde. Ze uitte zich precies zoals ze zich voelde.”

Niets zomaar

Hij weet nog dat er een keer een gespreksmoment was met de aardrijkskundedocent, waarvoor leerlingen zich moesten intekenen. Schulting kwam binnen en zei: ik heb je nu nodig, want ik heb veel te doen, we moeten veel doornemen. Ze liep op school nooit voorop, zegt De Lange, maar dat diploma zou ze hoe dan ook halen.

„Tussen alle emotie zit ook gewoon een sterk ratio. Ze doet niet iets zomaar, alleen als ze voor zichzelf heeft besloten dat het nut heeft, dan doet ze het. Het initiatief moet gewoon bij haar liggen. Ik denk wel dat dat haar ook zo goed maakt.”

De enorme stap die Schulting het laatste jaar heeft gemaakt, verbaast zelfs haar ouders. Eind 2015 won ze pas haar eerste medaille in de wereldbeker in het shorttrack; begin 2016 werd ze vijfde op het WK en derde op het EK. Pas dit seizoen staat ze vrijwel altijd op het podium in de wereldbeker en vorige week heerste ze op de NK in Amsterdam; ze won alle afstanden en dus ook het klassement. Tijdens de NK afstanden op de langebaan, vorige maand in Thialf, werd ze ook tot haar eigen verbazing vierde op de 1.000 meter. Door haar goede 500 meter had ze zelfs mogen starten op de EK sprint.

„Ze merkt zelf ook dat ze steeds sneller gaat schaatsen, dat de techniek beter wordt”, zegt moeder Hannie. Die kreeg deze week vanuit Turijn, waar het EK shorttrack dit weekend plaatsvindt, nog een WhatsApp-bericht van haar dochter met een filmpje. Had ze een nieuw record gereden in een ‘flying lap’. „Dat wil ze dan even delen, het geeft haar het gevoel dat ze goed bezig is.”

Die EK sprint liet Schulting schieten. Bij het shorttrack wint ze immers al, zo ver is het op de langebaan nog niet. „Maar ze had het wel graag willen rijden hoor. De langebaancultuur is toch heel anders dan bij het shorttrack. Het leeft meer. En al die mensen in Thialf, dat is toch geweldig? Ze had gehoopt dat haar coach met argumenten zou komen om tóch te sprinten. Maar helaas”, zegt haar moeder.

„Ik vind het knap hoe ze die keuze heeft gemaakt”, zegt haar vader.

„Het is een podium voor een meisje zoals zij. Ze woont ook nog eens vlak achter Thialf. Ze vraagt niet veel advies, maar op zulke momenten laat zich ze wel coachen. Ze is nu echt een volwassen sportvrouw.”

Lees ook: Knegt en De Vries pakken goud op 500 meter, over de Europese kampioenschappen shorttrack in Turijn