Opinie

... werd telkens teruggefloten en gekortwiekt

Op de dag nadat Barack Obama gekozen was tot de 44ste president van de Verenigde Staten, November 2008, zag ik voor het eerst in mijn buurt, de Bijlmer, een collectieve uitbundige feeststemming. Uit welke windstreek de bewoners oorspronkelijk ook afkomstig waren – Suriname, de Antillen, Ghana of Nigeria –, we feliciteerden elkaar met „onze broer Barack”, die het zover geschopt heeft. The sky is the limit, zo lijkt het! Zoveel eensgezindheid, trots en hoop, en dat op wereldschaal.

Nu, in 2017, ben ik sadder and wiser. Zijn presidentschap heeft ons de mogelijkheden maar ook de beperkingen van een zwarte man in het Witte Huis laten zien. Het is niet dat hij geen beloften heeft ingelost, integendeel. Maar telkens als hij uit de meest acceptabele modus, de voor de meerderheid geruststellende ‘witte onschuld’, stapte, werd hij teruggefloten en werden zijn vleugels gekortwiekt. Trump is de wraak op de vermetelheid van onze hoop.


cultureel antropoloog