Brieven

Israël en de Palestijnen (1)

Onderhandelingsproces? Ik noem het afpersingsproces

Hanna Luden van het CIDI presenteert zes uitgangspunten voor een oplossing van het Israëlisch-Palestijns conflict (Opinie&Debat 7/1). Volgens mij hoeven het er maar twee te zijn: het internationaal recht en het afdwingen daarvan door de internationale gemeenschap.

De bezette gebieden zijn van de Palestijnen. VN-resolutie 194 stelt dat de Palestijnse vluchtelingen van 1948 recht hebben op terugkeer of compensatie. VN-resolutie 181, de partitie-resolutie van 1947, zegt dat de Joodse en de Arabische staat al hun burgers gelijke rechten moet geven, wat Israël niet doet.

Wat Luden in plaats daarvan wil is dat er een onderhandelingsproces komt; ik noem het liever een afpersingsproces, waarin zoveel mogelijk Palestijnse rechten moeten zwichten voor Israëlische wensen.

Luden wil ook absoluut geen druk op Israël. Zolang de internationale gemeenschap echter niet haar plicht – ik herhaal: haar plicht – doet door het internationaal recht af te dwingen kan de sterke partij, de kolonisator, gewoon zijn gang blijven gaan.

Israël en de Palestijnen (2)

Naar de verdoemenis

Luden, Siepermann en Hamburger geven aan dat met dit Israël nog garen valt te spinnen aangaande een oplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict. Griezelig is te moeten vaststellen dat geen van de drie inziet hoezeer dít Israël, déze ‘Joodse staat’, door de politieke zionisten zelf naar de verdoemenis wordt geholpen. Het internationale recht wordt door hen met minachting verworpen, als hun beoogde doel erdoor stagneert. Resteert nog het punt van antisemitisme; eigenlijk is anti-judaïsme aan de orde, maar hoe dan ook. Als kritiek op afkeurenswaardig gedrag van Israël zonder meer als antisemitisch mag worden bestempeld, is het hek van de dam. Te hopen valt dat weldenkende Israëliërs en Joden elders er in slagen, de inhumane politieke zionisten de wind volledig uit de zeilen te nemen.

Israël en de Palestijnen (3)

Kwalijke rol Abbas

Dat het antisemitisme floreert wordt duidelijk uit het artikel van Martin Siepermann. Ook de Joodse zelfhaat, zoals door Jaap Hamburger gedemonstreerd, blijkt nog springlevend. In beide artikelen wordt de waarheid op een zodanig stuitende manier verdraaid, dat de haat jegens de Joodse staat van het papier afspat.

Met geen woord wordt gesproken over de kwalijke rol van corrupte Palestijnse leiders als Abbas die al jaren elk vredesinitiatief verwerpt en zijn heil blijft zoeken in terreur. (...)

    • Egbert Talens
    • Jaap Bosma
    • Hans Ebbe