Hier, pak aan! Een mep van mijn huisje

Illustratie Irene Goede

Dat een slak dit kan, dat geloof je niet. Bam! Hij geeft een vervelende kever zo een mep met zijn huisje. De kever rolt aan de kant. Biologen in Japan hebben dat gezien. Een slak die kan boksen, dat is iets heel nieuws.

De gewone slakken in de tuin zijn nu in winterslaap, onder blaadjes op de grond. Maar ook als het straks weer warmer wordt, zijn het geen vechters. Als een dier een slak wil opeten, doet die slak bijna altijd hetzelfde. Hij trekt zijn kop in, en kruipt in zijn huisje. Dat helpt soms, en soms ook niet. Een egel knauwt zo’n huisje gewoon kapot. Lijsters hameren de slak op een steen tot hij het begeeft.

In het noorden van Japan hebben de slakken vooral last van vleesetende kevers. Die kevers eten ook slakken. Tegen zo’n kever werkt een huisje best goed. De slak kan erin schuilen. Dan hoopt hij dat de kever niet in de opening van het huisje kruipt. De meeste soorten slakken, die last hebben van kevers, doen het zo.

Maar twee soorten slakken doen het anders. Je ziet het niet aan ze af. Ze zijn sloom, zoals elke slak. Tot er ineens een kever aan komt lopen. Zodra de slak de kever voelt, zwaait hij met zijn huisje van links naar rechts en haalt uit. Het duurt maar een tel. De kever rolt ondersteboven. Zo’n snelle beweging past helemaal niet bij een slak! Maar hij kan het dus wel.

Die biologen in Japan hebben de meppende slakken verder onderzocht. Moeite om in hun huisjes te kruipen doen ze niet. Ze vertrouwen helemaal op hun gevaarlijke knots. Hun huisjes zijn ook iets groter dan die van slakken die gewoon schuilen. En mep-slakken zijn misschien ook iets gespierder dan schuil-slakken.

Welke tactiek is beter tegen kevers, schuilen of meppen? Dat hebben de slakken-onderzoekers in Japan nog niet uitgevonden.

Bron: Scientific Reports, 11 november
    • Hester van Santen