Column

Gutmensch Sjonnie

John (Sjon) uit Crooswijk is een voormalige ‘boze, witte man’ en actief Twitteraar. We kennen elkaar via Twitter, waar we een virtuele haat/liefdeverhouding hebben opgebouwd. Ik heb hem al minstens tien keer ontvolgd na grove opmerkingen over vluchtelingen, vrouwen, Gutmenschen, anti-Zwarte-Piet-activisten en alles waar je me verder mee op de kast kunt krijgen. Maar altijd weer vergaf ik hem zijn vuilspuiterij en zag achter die Rotterdamse grote bek toch weer dat spreekwoordelijk kleine hartje. Ik heb John tenslotte via datzelfde Twitter in de loop der jaren ook persoonlijk een beetje leren kennen, zo voelt het.

John is schilder, gaat al 22 jaar met Anita („wij zijn de echte Sjonnie en Anita”), heeft twee jonge zoons, fotografeert dagelijks vanuit zijn Crooswijkse flat de opkomende zon, ontbijt graag bij McDonald’s en loopt sinds vorig jaar hard waardoor hij al 15 kilo is afgevallen. Het is idioot, maar ik ben inmiddels attenter voor John dan voor mijn ‘real-life’ vrienden. Feliciteer hem met zijn verjaardag, zijn sportieve overwinningen en like foto’s van zijn gezinsuitjes. En omgekeerd doet hij hetzelfde. Om het volgende moment elkaar weer in de haren te vliegen over politieke of maatschappelijke onderwerpen.

Een keer heb ik John persoonlijk ontmoet, voor een reportage. Toen in de sporthal naast zijn flat 250 vluchtelingen werden opgevangen, was ik benieuwd naar zijn mening als ‘boze burger’. John bleek in het echt lang niet zo’n grote mond te hebben als op Twitter. Een nogal schuchtere man vertelde tot mijn verbazing er „niet zo’n last” van te hebben.

Waar ik John typeer als ‘boze burger’, noemt hij zichzelf liever een „Rotterdammer met zwarte humor”. Op Eerste Kerstdag werd ik zo boos over een kwetsende tweet van hem, dit keer over de beschieting van journalisten bij een Israëlische controlepost, dat ik besloot hem persoonlijk te benaderen, Kerstmis of niet. „Hoe durf je toch steeds vanuit je luie stoel te lachen om andermans ellende?” vroeg ik hem. John beloofde beterschap.

Twitter avatar Johnhijnen uǝuɾıɥ uɥoɾ Twee Rotterdammers komen elkaar tegen. Zegt de ene:”Hey, ik kan jou!” Zegt de ander:”Dat ken!”

Sinds die dag zie ik alleen nog maar vrolijke, positieve berichten van @johnhijnen. Sterker nog: John werd door Groen Links Rotterdam uitgeroepen tot held van de week! Dezelfde cynische en seksistische John zamelde jassen in voor daklozen en was daarmee overal in het nieuws. Op televisie zag ik hem (ietwat verlegen weer) uitleg geven over zijn actie naar aanleiding van ophef op Twitter over een Rotterdamse politieagent die een jas in beslag had genomen van een dakloze, omdat deze mogelijk was gestolen van een beveiligingsbedrijf. Vol ongeloof zag ik John vertellen dat hij besloten had het roer om te gooien en in actie te komen, in plaats van negatief te reageren op Twitter. Nog ongelofelijker werd het toen hij vervolgens MIJ ging bedanken voor deze „positieve mindset” als gevolg van mijn „reprimande” met Kerstmis. Ik weet niet of John deze maand al door zijn gratis digitale NRC-artikelen heen zit, maar bij deze: Jíj bedankt Sjonnie! Gutmensch dat je d’r bent!

Mirjam de Winter is freelance journalist en stadsgids in Rotterdam.