Recensie

Kolkata door de ogen van een vijfjarige

Debuterend speelfilmregisseur Garth Davis vertelt het waargebeurde verhaal van Lion fijnzinnig, met de camera altijd op ooghoogte van Saroo. ●●●

In 1986 raakt de vijfjarige Saroo op noodlottige wijze gescheiden van zijn broer en zijn moeder. Hij komt terecht in een treincoupé die hij niet meer openkrijgt en strandt duizenden kilometers verderop op het drukke treinstation van Kolkata.

Het Hindi sprekende jongetje raakt totaal verloren in deze Bengaalse stad vol gevaren. Hij slaapt in het overvolle station, wordt bijna verkocht en komt uiteindelijk terecht in Tasmanië bij een echtpaar dat hem adopteert. Eenmaal volwassen begint hij een zoektocht naar zijn biologische familie.

Dit waargebeurde verhaal werd een boek, dat nu is verfilmd met bekende acteurs als Dev Patel (uit Slumdog Millionaire) en Nicole Kidman. Zij komen pas in de tweede helft van Lion in beeld. Het eerste uur laat zien hoe Saroo opgroeit in een dorpje waar hij met zijn broer hun moeder helpt het hoofd boven water te houden. Een hard bestaan dat hem later van pas zal komen.

Lees ook het interview met Dev Patel: ‘In India was ik een buitenstaander’

Debuterend speelfilmregisseur Garth Davis vertelt het fijnzinnig, met de camera altijd op ooghoogte van Saroo. Zo raakt de kijker met hem verbonden en wordt de tragiek van een jongetje dat verloren raakt in een gevaarlijke metropool benadrukt. Dat Saroo wordt gespeeld door de aandoenlijke Sunny Pawar helpt enorm om zijn lot invoelbaar te maken.

Het tweede uur, dat zich in Tasmanië afspeelt, is net wat minder sterk. De volwassen Saroo voelt zich vooral Australisch totdat een proustiaans moment zijn geheugen prikkelt. Met dank aan Google Earth gaat hij op zoek naar zijn geboorteplek in de hoop dat zijn familie nog leeft. Het is potentieel zeer melodramatisch materiaal, met ook nog eens een verslaafde stiefbroer die aan zelfmutilatie doet, maar Davis houdt zich op bewonderenswaardige wijze in. Maar neem voor de zekerheid toch wat zakdoekjes mee.