Globes na ‘witte’ Oscars toonbeeld van diversiteit

Inside Hollywood

De sfeer na de uitreiking van de Golden Globes is uitgelaten. Hollywood lijkt wat meer het echte, diverse Amerika te weerspiegelen.

Tracee Ellis Ross Foto JOHN FRIEDRICKS/AFP

In de lobby van het Beverly Hilton Hotel komen de actrices Issa Rae (van de tv-serie Insecure) en Tracee Ellis Ross (van de serie Black-ish) elkaar tegen. De Globes zijn afgelopen, de afterparty’s beginnen. De twee actrices grijpen elkaar beet. Ellis Ross houdt haar Globe in de lucht. „Dit is óns jaar!”, roept ze. Rae lacht. Zij was genomineerd, maar verloor. „Nou, jóúw jaar.” Ellis Ross schudt haar hoofd. „Ons. Óns.”

De fotografen en fans om hen heen weten wat ze bedoelt. Na een uitzonderlijk ‘witte’ prijzenuitreiking bij de Oscars vorig jaar, zijn de Golden Globes van 2017 een toonbeeld van diversiteit. Moonlight werd beste drama en zoals regisseur Barry Jenkins aan deze krant vertelde: „Dit is de zwartste film die je ooit zult zien.”

De Afro-Amerikaanse actrice Viola Davis ontving de Globe voor haar bijrol in Fences. Donald Glover werd gelauwerd als beste acteur in de hiphopreeks Atlanta. Onder de genomineerden bevonden zich een Indiase-Brit, een meerderheid van zwarte drama-actrices en een moslim.

Een gecoördineerde correctie kan het niet worden genoemd. De negentig buitenlandse journalisten die de Hollywood Foreign Press Association vormen – inclusief schrijver dezes – kiezen anoniem uit meer dan 400 tv-series en honderden films. Maar dat er een verandering in de lucht hangt is duidelijk. Meer en meer weerspiegelt Hollywood het Amerika van zwarte, bruine, latino en blanke families en individuen.

De veelkleurigheid op het podium greep actrice Dawn-Lyen Gardner aan, vertelt ze op de afterparty van HBO. Haar serie Queen Sugar, over een complexe Afro-Amerikaanse familie in Louisiana, viel buiten de prijzen. Maar de actrice voelt de veranderingen, vertelt ze: „Toen ik van de toneelschool kwam was het van: ‘sorry, moeilijk, we hebben geen rollen voor raciaal-gemengde vrouwen.’” Nu proeft Gardner – al jaren – dat er behoefte is aan verhalen en personages die afwijken van ‘de witte norm’. Ze neemt een slok champagne. „Een goed scenario is een goed scenario, ook als een meid als ik erin opduikt.”