Opinie

    • Melvyn Krauss

Stop dat gemoraliseer over Trump – ga met hem onderhandelen

Europa moet aanstaand president Donald Trump paaien met een hogere bijdrage voor de NAVO. Als uitruilmiddel, aldus
Trump, oftewel het Jaar van de Haan in China. Foto AP

Als je je realiseert dat de aanstaande Amerikaanse president Donald Trump voor zijn buitenlandse beleid wordt begeleid door de grootmeester van de Realpolitik, Henry Kissinger – ondanks diens gevorderde leeftijd nog altijd van de partij – mag Trumps omstreden vrijage met de Russische president Vladimir Poetin geen verbazing wekken. We zijn hier getuige van een nieuwe ronde van ontspanning tussen Rusland en de Verenigde Staten, die wel eens heel nadelige gevolgen voor Europa kan hebben.

Trump zal naar verwachting hulp van Rusland in het Midden-Oosten willen krijgen – vooral bij de bestrijding van IS. Hij is in ruil daarvoor mogelijk bereid tot opheffing van de economische sancties tegen Rusland (ingevoerd wegens Poetins annexatie van de Krim).

Dat zou Europa voor ernstige problemen kunnen stellen, omdat Poetin hiermee extra middelen kan krijgen om zich in de Europese aangelegenheden te mengen. De Europeanen zouden bovendien het enige doeltreffende wapen kwijtraken waarmee ze Poetin nog een beetje in de hand kunnen houden. Zonder de economische sancties is Europa vrijwel weerloos tegen de hernieuwde assertiviteit van Rusland.

Maar in plaats van serieus en strategisch na te denken over een verweer tegen de Amerikaans-Russische detente die Trump duidelijk voor ogen heeft, beleeft Europa een waar moment van ‘Nero’s laksheid terwijl Rome in brand staat’. EU-politici komen amper verder dan gemoraliseer over de zwakheden en veronderstelde tekortkomingen van de ‘betreurenswaardige’ nieuwe Amerikaanse president. Dat is niet slim.

Het belangrijkste drukmiddel waarmee Europa nu invloed op Trumps houding en buitenlands-politieke daden kan verwerven, is door meer geld voor de gezamenlijke verdediging door de NAVO ter beschikking te stellen uit te trekken.

Dat Europa meer zou gaan meebetalen aan de NAVO was een van Trumps populairdere beloften in de campagne voor het Amerikaanse presidentschap. Zijn team zou dit zeker waarderen als een eerste bewijs van Trumps effectiviteit als wereldleider. Bovendien groeit ook bij de Europeanen steeds meer de opvatting dat het tijd wordt dat Europa zelf meer voor de gezamenlijke verdediging gaat betalen.

Europa moet de nieuwe Amerikaanse president een voorstel doen waarin een rechtstreeks verband wordt gelegd tussen een hogere bijdrage aan de NAVO en maatregelen van de kant van Trump – zoals de belofte de sancties tegen Rusland alleen op te heffen als Moskou daar een belangrijke concessie tegenover stelt. Wat het natuurlijk niet zal doen.

Zoiets zou Trump doeltreffend aan de sancties binden, omdat hij zo’n aanbod bijna onmogelijk kan weigeren. Wie hiermee vooral gebaat zou zijn, is de Duitse bondskanselier Angela Merkel, die na de inlijving van de Krim in 2014 het meest aan de bestraffing van Rusland heeft vastgehouden.

Een opheffing van de sancties zou een ernstige tegenslag zijn in de campagne van de Duitse kanselier voor een vierde termijn als de enige Europese leider die bereid is Rusland het hoofd te bieden. Beroofd van haar wapens, nota bene door de Amerikaanse president, zou Merkel iets krijgen van een NAVO-anachronisme.

Met de rechtzetting van een aloude ongelijkheid in de bekostiging van de NAVO lijkt Europa een geringe prijs te betalen voor de Amerikaanse hulp om Merkel aan de macht en de Russische beer op afstand te houden. Dat is voor beide partijen geen slechte uitkomst.

    • Melvyn Krauss