Brieven

Oudere werkzoekenden

Zo kom ik in een kafkaëske situatie

illustraties Cyprian Koscielniak

In deze sombere tijd stemt elk positief verhaal tot optimisme.

Het verhaal van Johan Vos was er zo een in de krant van 28 december, en stemt voorzichtig optimistisch over de kans op werk voor oudere werkzoekenden. Daar word je blij van.

Helaas behoor ik zelf tot een nóg oudere groep (60+) en is mijn ervaring weliswaar lachwekkend omdat ze zo absurd is, maar je wordt er niet blij van.

Omdat mijn laatste werkgever (een grote hogeschool met een gebutst imago) 180 docenten dumpte ben ik inmiddels twee jaar werkloos en kom ik, samen met een groep leeftijdgenoten, in een bijna kafkaëske situatie.

Na een jaar WW is iedere arbeid passend. Dat is de wet. Dat betekent volgens mijn ex-werkgever verplicht solliciteren naar banen onder mbo-niveau, óók als er voldoende interessante en uitdagende vacatures zijn voor functies op het eigen niveau.

Sterker nog: als ik alleen solliciteer naar functies op mijn niveau dient mijn ex-werkgever bij het UWV een melding verwijtbaar gedrag in en daarmee hoopt ze achteraf strafkorting op mijn uitkering af te dwingen. Desnoods wordt het UWV voor de rechter gesleept. Zo wordt er nog wat ‘terugverdiend’ op uitkeringen die betaald worden aan ex-werknemers.

De enige die dáár blij van wordt, is de voormalige werkgever.

    • Vibeke Ferrée