Opinie

Maar we rausen geen kerstbomen meer

De waan van gisteren – wekelijkse citatenrubriek in +/- 200 woorden

Kerstbomenjacht in Amsterdam, 27 december 1965. Foto Cor Out / ANP

Elk jaar weer bereiden wij ons als korps voor op de risicowedstrijd die Oud en Nieuw heet, zei korpschef Erik Akerboom maandag op politie.nl. „Zolang onze collega’s worden bekogeld, burgers hun auto in vlammen zien opgaan, we nog miljoenen aan schade hebben, zijn we niet op de goede weg.”

Vroeger ging het er overigens niet vrediger aan toe, vertelt Rien Boogerd in Andere Tijden. „In mijn jeugd, de jaren 50, liep je na kerst met een stok rond. Kwam er een andere groep aan, dan ging je een beetje dreigen. Ze probeerden, als je een kerstboom had, die af te pakken. Dan probeerde je die andere groep de straat uit te slaan.” Een gigantisch oudejaarsvuur, aangevuld met autobanden, was het doel van dit ‘kerstboomrausen’. Tot het asfalt smolt en de ramen eruit klapten. Een traditie die decennia voortduurde. Plundering en brand, kopte het AD op 2 januari 1984.

Ondertussen was de overheid wel klaar met deze anarchie. „Zij verbrak de ‘monocultuur’ van dronken jongemannen door her en der danstenten op te richten die aandachtopeisende meisjes lokten”, schrijft cultureel antropoloog Jef de Jager op zijn site. „Als alternatief voor de autobanden droeg de politie zelf houten kratten aan, en tijdens het overleg met de relschoppers over zulke zaken raakten de jongemannen voordat zij het wisten in een web van afspraken en voorschriften verstrikt.”

Eerder in deze serie:
Maar we rausen geen kerstbomen meer
Loterij verloren? Naar de rechter!
Donner, uw Grondwet is gedateerd
De eigenwijze hamburgerflipper
Wilders’ pleidooi, filmische speech
Verzoende Clinton wel genoeg?
Koninklijke goedkeuring homo
Laat Groningen alsnog jubelen
Met Mieke Telkamp naar Mars
Kleedkamergeklets in 1991
Chaos in de klas van 1878