Opinie

Mijn zoontje denkt dat het elk jaar slechter gaat met de wereld. Ik schreef hem een brief.

Schelto Kruijff had geen antwoord paraat toen zijn zoon in de Nieuwjaarsnacht zei dat het elk jaar slechter met de wereld gaat. Nu wel.

Op verzoek van de krant vroeg Schelto Kruijff zijn zoon met een tekening te antwoorden op de brief van zijn vader. Dit was het resultaat. Tekening: Eelco Kruijff

Lieve zoon,

In de nieuwjaarsnacht, toen je mij vertelde dat je dacht dat de wereld elk jaar een beetje minder mooi werd, schrok ik. Dat een zesjarige jongen zo tegen de wereld aan kijkt, vond ik erg.

Je vroeg je af wat er zou gebeuren met alle rook van het vuurwerk, want je had gehoord dat het heel slecht was voor het milieu. Daarnaast zei je „dat stropers elk jaar steeds meer dieren dood maken” en „dat de wereld achteruit gaat.”

Ik had op dat moment geen goed antwoord klaar, maar vertelde je wel dat de wereld juist elk jaar een beetje mooier wordt. Ik had er alleen geen goed bewijs voor.

Dat je nu zes jaar bent en denkt dat de wereld een kaars is die langzaam opbrandt, vind ik verdrietig. Ik denk ook dat het aan ons ligt, dat we jou het verkeerde nieuws hebben verteld. Inmiddels heb ik wat huiswerk gedaan om een beter antwoord te hebben dan in die nacht.

Lieve zoon, mensen hebben een rare gewoonte: ze vertellen alleen slecht nieuws. Gaat alles goed, dan vinden ze dat normaal en onthouden ze het niet.

Onze hersenen houden nu eenmaal meer van slecht nieuws. Dat mechanisme heeft onze verre voorouders geholpen te overleven. Op deze manier konden zij snel een gevaar herkennen en wegrennen. Holbewoners bijvoorbeeld, holden hard weg als ze geritsel in een bosje hoorden. Er kon namelijk een tijger in dat bosje zitten.

Vandaag is alles anders. De grootste gevaren voor jou vormen de auto’s waarin wij zelf rijden. En in de bosjes zitten vrijwel geen tijgers meer. Alhoewel … daar kom ik later op terug.

Bekijk ons dossier over alle positieve ontwikkelingen in 2016: Positief in 2016

Onze hersenen weten dit helaas nog niet en zijn de hele tijd op zoek naar slecht nieuws en gevaar. Ze vergeten eenvoudig het goede nieuws. Hierdoor kunnen we ons slechte dingen vaak beter herinneren dan leuke gebeurtenissen.

Zo kun je van je juf verschillende complimentjes krijgen, maar wanneer ze één negatieve opmerking maakt, zul je die het beste en het langste onthouden. Ook voelen we pijn, behalve wanneer deze er niet is, want dan voelen we … niets.

In onze hersenen is slecht nieuws de baas – er blijft maar weinig ruimte over voor goed nieuws.

Mensen in de politiek en de media maken hier handig gebruik van. Ze laten jou geloven dat de wereld plat wordt gebombardeerd door terroristen en dat alle dieren uitsterven. Daarna spelen ze jouw beschermer en hopen ze dat je op hen stemt omdat ze graag de baas over je willen spelen.

In de krant lezen we over terroristische aanslagen, milieurampen, oorlogen en vluchtelingen. Maar we vergeten dat kranten verhalen maken over alles wat anders is dan normaal. Bovendien vinden mensen het fijner om over gevaar te lezen.

Mijn zoon, nu komt het: ik heb goed nieuws en slecht nieuws. Het goede nieuws is dat het zo slecht nog niet gaat met de wereld. Het slechte nieuws is dat we zijn vergeten jou dat goede nieuws te vertellen.

Het gaat namelijk steeds een beetje beter met de wereld. In vergelijking met vijfentwintig jaar geleden is het aantal mensen in de wereld dat honger heeft, met de helft gedaald. Ook is het aantal hele arme mensen met de helft afgenomen en hebben meer mensen schoon water gekregen.

Bovendien maken veel meer kinderen in de hele wereld hun basisschool af. En het gekste is nog wel dat er in de laatste drie jaar veel minder mensen dood zijn gegaan door een terroristische aanslag dan in de jaren ‘70 en ‘80 van de vorige eeuw.

Wat betreft de natuur heb ik ook goed nieuws. In het Westen neemt de CO2-uitstoot af, en dat geldt ook voor tempo van ontbossing. Daarnaast wordt de aarde steeds groener en is het gat in de ozonlaag bijna dicht.

En dan de dieren. De populatie reuzenpanda’s in het wild nam sinds 2003 met 16 procent toe, tot 1.864 panda’s vandaag. Ook met de neushoorn gaat het beter; in Nepal telden dierenbeschermers afgelopen zomer 645 exemplaren. Nooit eerder werden er zoveel neushoorns geteld. En voor het eerst in honderd jaar steeg wereldwijd het aantal tijgers in het wild. Maar liefst zeshonderd exemplaren kwamen er bij. Ze kunnen straks dus wel weer achter bosjes zitten!

Er is meer. De enorme zeekoe wordt niet langer ernstig bedreigd, Amerika haalde de bultrugwalvis van de lijst van zeer bedreigde diersoorten en ook het aantal wolven in Europa nam verder toe. Alleen al in Duitsland lopen er nu zo’n 150 rond.

En daar blijft het niet bij: het Amerikaanse Yellowstone National Park meldt dat de populatie grizzlyberen sinds 1957 is verzesvoudigd en in Mongolië creëerden we ten slotte een van de grootste beschermde gebieden ter wereld voor de sneeuwluipaarden.

Wij mensen, zijn in staat om veel kapot te maken. In 2016 lieten we ook zien dat we veel kunnen herstellen.

Dus mijn zoon, moeten we jou niet langer belasten met onze negatieve praatjes over de rotzooi die we zelf hebben gemaakt. Daarmee immers, geven we jou het gevoel dat er niet zo veel meer aan te doen is in jouw leven.

En dat is helemaal niet waar. Natuurlijk, we moeten hard aan de slag en er is genoeg werk aan de winkel. Maar als we doorzetten gaat het vast de goede kant op. Vorig jaar werden er in Parijs hele belangrijke afspraken gemaakt over het milieu waar we allemaal heel hard voor gaan werken.

Dus nu is mijn vraag: wil je ons helpen de aarde steeds een beetje mooier te maken ? En laten we ons in 2017 elke avond voor het eten herinneren dat er nog veel te doen is en ook dat er veel goed gaat. Beter dan ooit zelfs.

Je vader