De PVV schraapt alle glazen leeg

kandidatenlijst

Geert Wilders zet vrijwel alle PVV’ers met ervaring op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamer. Ook de directeur bedrijfsvoering staat erop.

Vlnr: Barry Madlener, Martin Bosma, Lilian Helder (nu al Tweede-Kamerlid), Gidi Markuszower (nu Eerste Kamer) en Fleur Agema (Tweede Kamer). Foto’s: ANP

Een politicus op nummer vier van de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen, terwijl veiligheidsdienst AIVD partijleider Geert Wilders eerder voor hem waarschuwde. De PVV schrikt er niet voor terug. Vrijdagavond maakte PVV-leider Wilders via Twitter de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen van maart bekend.

Gidi Markuszower is de man op nummer vier, en dat valt direct op. In 2010 trok hij zich terug van de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen. Minister Hirsch Ballin (Binnenlandse Zaken, CDA) had destijds een brief over hem naar de PVV gestuurd. Daarin werd Markuszower als „risico voor de integriteit” van Nederland bestempeld. Hij zou betrokken zijn geweest bij een organisatie die „informatie” heeft overgedragen aan „een buitenlandse mogendheid”. Ook had hij volgens de brief contact met medewerkers van een buitenlandse inlichtingendienst. Markuszower bestempelde dat destijds als „absurd” en werd nooit ergens voor vervolgd, maar trok zich terug om de partij niet te beschadigen. Intern behield hij altijd een belangrijke functie. Vorig jaar werd hij senator. Samen met Sietse Fritsma en Wilders vormde Markuszower ook de commissie die kandidaten voor de aanstaande Tweede Kamerverkiezingen mocht selecteren.

Die commissie heeft het PVV-glas helemaal moeten leegschrapen om tot 50 namen te komen. Wilders zelf spreekt van „een prachtig team”. Op nummer twee staat Kamerlid en zorgwoordvoerder Fleur Agema, zoals bij iedere vorige verkiezing. Nummer drie is Vicky Maeijer, een jonge, onopvallende politica die al sinds de oprichting bij de PVV betrokken is.

Alle huidige Kamerleden van de PVV vormen de voorhoede. Behalve Reinette Klever: zij liet NRC deze week al weten te stoppen. Ze kon de „combinatie werk-privé” niet meer volhouden.

Wat de kandidatenlijst vooral laat zien: de PVV is een partij geworden met te veel banen voor het aantal beschikbare politici. Bijna alle kandidaten vervullen al een andere positie binnen de partij. Worden zij gekozen, dan valt een gat op een ander plek binnen de PVV óf moeten ze een dubbelfunctie vervullen. De PVV heeft nooit leden gehad en heeft niet de structuur om snel mensen van goede kwaliteit in te schuiven op de vrijgekomen plekken: het reservoir is simpelweg te klein. De PVV barst uit haar voegen en moet op zoek naar nieuwe aanwas.

Tweederde van de PVV-senatoren staat bijvoorbeeld op de lijst. Een hele rits Provinciale Statenleden en gemeenteraadsleden staat erop. De directeur bedrijfsvoering van de partij, Folkert Thiadens, ziet zijn naam terug op nummer 45. Net als een Brabantse PVV’er, Emiel van Dijk (op plek 21), die werd gekozen in de Provinciale Staten maar besloot zijn zetel te weigeren. Hij vond destijds zijn fulltime baan belangrijker dan de parttime functie als PVV-Statenlid.

Zo verrassend was het dus niet dat Wilders onlangs besloot in 2018 landelijk mee te gaan doen aan de gemeenteraadsverkiezingen. Hij heeft nieuwe PVV’ers nodig. Inmiddels heeft hij europarlementariër Olaf Stuger opdracht gegeven uit te zoeken in welke gemeenten de PVV genoeg goede kandidaten kan vinden. En om uit te zoeken of die niet verbonden zijn aan extreemrechtse partijen – voor die invloeden is Wilders erg bang. Direct na Wilders’ oproep aan „het volk van Nederland” om gemeenteraadslid te worden voor de PVV stroomden honderden aanmeldingen binnen. Het is precies wat Wilders wil: zijn kweekvijver vergroten. Gezien zijn kandidatenlijst voor de aanstaande verkiezingen is het hard nodig bovendien.