Alle vis is knettervers en een wijnkaart met pareltjes

Amsterdam-Oost heeft sinds de zomer een viszaak waar je goed, duurzaam en betaalbaar vis kunt eten.

Foto Rien Zilvold

Amsterdam-Oost, waar de restaurants als paddestoelen uit de grond schieten, heeft sinds de zomer een viszaak waar je goed, duurzaam en betaalbaar vis kunt eten: Visbar Beet. Net als in veel zuidelijke steden zit de visbar aan de markt, de Dappermarkt, maar het contact tussen marktlui en barvolk beperkt zich zo te zien tot een minimum. Ook al is er een afhaalcounter: haring hap je op de markt – bij deze bar kom je voor oesters, fish & chips, kokkels, scheermessen, calamares, garnalenkroketjes en ga zo maar door.

Er wordt zoveel mogelijk met gecertificeerde vis uit Europese wateren gewerkt, de vis maakt dus nauwelijks vlieguren, maar – vertelt één van de eigenaren ons eerlijk – waterdicht is dat duurzame nooit. In elk geval komt tonijn (behalve skipjacktonijn in het seizoen) hier niet op de kaart. Goeie zaak!

Een groot deel van het hoekpand wordt in beslag genomen door de gigantische bar, maar de meeste gasten hebben zich net als wij genesteld aan de tafeltjes met stoelen achterin de zaak. Aan de bar eten… het is nog een beetje wennen, maar jammer dat het nu net lijkt of de zaak bijna leeg is. We zitten dicht bij elkaar tussen betonnen muren en andere harde materialen, de akoestiek is dus om te huilen, maar goddank maakt de vis en wijn veel goed.

Er komt brood en een karaf kraanwater op tafel en we starten met drie oesters (8,-) die er werkelijk prachtig uitzien: Nam Beet heeft een Chinese, Kim Chi een Koreaanse en Hari Kiri een Japanse touch, grappig. Ook de smaak maakt indruk, alhoewel de wasabi en kimchi (gefermenteerde witte kool) zo sterk zijn dat ze de zachte, zilte smaak van oesters overheersen. Dan laten we een fish charcuterie (18,-) komen, prima om te delen en een leuke variant op het vleeswarenplankje: wijting, vispaté met rode biet, carpaccio van rauwe sint-jacobsschelpen, gerookte forel, krabtartaar en gravad lax. De forel en krab zijn heerlijk, de rauwe sint-jacobsschelpen zo verfijnd dat we er niet af kunnen blijven. Ook de gravad lax – vaak te zout door de bereidingswijze – is mooi subtiel en lekker met de dragonmayonaise, maar de wijting smaakt laf en muf en in de vispaté overheerst de dille, jammer.

Dan gaan we de warme visgerechten uitproberen: seafood & shellfish van de chef (19,50), bijna alle schelp- en schaaldieren die op de kaart staan: kokkels, garnalen, inktvis van de grill, garnalen, scheermessen en krabpoten. Alles is knettervers, nergens te lang gekookt of gebakken, met een speciale vermelding voor de overheerlijke kokkels en de inktvis.

Opvallend is hoe de chef met het contrast van zoet en zuur goochelt en duidelijk niet vies is van Aziatische invloeden, dit bevalt ons.

Als bijgerechten bestellen we mushy peas (3,75), garnalenkroketjes (6,50) en caponata (3,75), een Siciliaans gerecht van aubergines, tomaat en kappertjes, dat vaak bij vis wordt geserveerd. Die laatste is heerlijk, wat zoetig en dat kan kloppen, want we komen ook rozijnen tegen. Ook de erwtenpuree, op het oog een vormeloze berg groene puree, blijkt goed te smaken. De garnalenkroketjes hebben een vrij pittige salpicon, de ragout op basis van bouillon, goed gevuld met garnalen; prima.

De stemming wordt steeds vrolijker, temeer omdat we zeer te spreken zijn over de gevarieerde wijnkaart die veel goede, open wijnen voor prima prijzen heeft (vanaf 4 euro per glas), maar ook pareltjes per fles herbergt. Zoals de zachte, verfijnde Silvaner van Raddeck (6,- of 33,- per fles) en de stevige Albariño van Veiga da Princesa (35,- per fles).

Het is niet zo dat je bij Visbar Beet voor een dubbeltje op de eerste rang zit: voor een beetje diner plus drank geef je toch snel 40, 50 euro p.p. uit, want veel gerechten zijn te klein om voor hoofdgerecht door te gaan. Maar het is vers en lekker en de zaak en haar mensen zijn sympathiek. En dat is wat waard!

Recensent en journalist Petra Possel test wekelijks een restaurant in en om Amsterdam.
    • Petra Possel