‘Loslaten om tot iets nieuws te komen’

Haar net verschenen debuutalbum ‘Free Fall’ staat vol dromerige, melancholieke indiepop. Volgende week staat zangeres Celine Cairo op Noorderslag.

Hervonden levenslust, zo omschrijft zangeres Celine Cairo (26) de drijfveer voor haar net verschenen debuutalbum Free Fall. Volgende week staat ze op het festival Noorderslag.

Op twee eerdere EP’s, waarvan er een door de Britse singer-songwriter FINK werd geproduceerd, liet Cairo zich horen met akoestische singer-songwriterliedjes met gitaar, bas, drums en viool. Met haar heldere stem werd ze opgemerkt – ze trad veel op, was Radio 2 Talent, maakte deel uit van gelegenheidsgroep Ladies of the Lowlands – maar haar succes bleef beperkt. Met dit album maakt de getalenteerde zangeres meer kans om door te breken: de dromerige, licht melancholieke indiepop met akoestische instrumenten, elektronische drumsamples en synthesizers toont meer persoonlijkheid.

Videoclip van ‘Friendly Fire’. Lees verder na de video.

„Ik heb vanaf mijn achttiende een album willen maken, maar pas recent kwamen die wens, de mensen die bereid waren te investeren, de juiste band voor deze muziek en de producer samen”, vertelt Cairo, die kort heeft gestudeerd aan het Amsterdams Conservatorium. Om te componeren voor dit album trok ze eerst naar New York en toen naar Los Angeles. Daar bleef ze uiteindelijk zes weken. Ze experimenteerde en nam op in de studio van producer Bill Lefler, met wie ook Laura Jansen en Dotan hebben gewerkt.

Haar solitaire verblijf van weken in de haar onbekende stad was inspirerend. „De energie daar is zo anders. Iedereen is onderweg naar iets groots, zo voelt het. Risico’s nemen is er de standaard, jezelf opnieuw uitvinden is de bedoeling. Wordt hier vaak gezegd dat je ‘jezelf’ moet blijven, je moet ook loslaten, leerde ik, om tot iets nieuws te komen.”

In veel van Cairo’s liedjes gaat het dan ook over de zoektocht naar „iets groters”. Ze verwerkte tevens een tijd waarin ze zich uitgedoofd voelde. Een negatieve spiraal waarin ze minder muziek maakte en veel dingen waar ze normaal plezier aan beleefde naar de achtergrond verdwenen. De zangeres noemt zich „geen neerslachtig persoon”, maar vocht lang tegen depressie die op de loer ligt in een structuurloos muzikantenleven. „Er liggen zo veel highs en lows besloten in het maken van muziek. De extase van iets maken en toeren staat haaks op de rust die volgt. Ik moest leren de structuur zelf te maken. En ik heb een hond genomen – dat is goud.”