Tweede wereldtitel voor darter Van Gerwen

De Nederlander versloeg in de finale van dartbond PDC de Schot Gary Anderson met 7-3.

Michael van Gerwen met de WK-beker. Foto: Steven Paston / AP

Michael van Gerwen heeft maandagavond de wereldtitel van dartsbond PDC veroverd. De Nederlander versloeg in de WK-finale de Schot Gary Anderson met 7-3 en zette daarmee de kroon op zijn nagenoeg perfecte jaar waarin de darter alle belangrijke televisietoernooien won.

Zijn volgers op Twitter wensten Michael van Gerwen vol goede bedoelingen een gelukkig nieuwjaar op 1 januari. „Ik weet over een paar dagen pas of het een gelukkig nieuwjaar voor me is”, reageerde hij. „Haha.” Dat hij in 2016 het onvoorstelbare aantal van 25 toernooien won, dat hij een jaar lang niet meer op grote tv-toernooien had verloren, dat hij records die al van hem waren bleef breken, was hem niets waard, tenzij hij ook wereldkampioen zou worden. Hij noemde het een „ramp” als dat niet zou gebeuren.

Hij legde zichzelf die druk op, omdat niemand anders dat eigenlijk deed. Hij was beter dan iedereen. Dat wist hij, dat wist de rest. Dus natuurlijk zou hij er staan, de eerste maandag van het nieuwe jaar, in Alexandra Palace. Ally Pally, dat statige historische gebouw in het noorden van Londen, dat uitkijkt over de stad. Geen plek die méér telt voor darters en voor de fans. Om dan onder die immense druk níet te bezwijken, dan ben je de terechte wereldkampioen.

Tegen de Schot Gary Anderson, winnaar het van het WK de afgelopen twee jaar, gebeurde eigenlijk wat in die sensationele halve finale tegen Raymond van Barneveld ook gebeurde. Twee spelers die een onvoorstelbaar niveau halen, lang gelijk op gaan, en dan, opeens, lijkt Van Gerwen nog genadelozer te kunnen zijn en kan niemand, hoe goed hij ook gooit, onder een onvermijdelijk groot verlies uit.

Allerbeste

Van Gerwen doet inmiddels voor het darts wat legende Phil Taylor – zestienvoudig wereldkampioen – ooit deed, maar dan met een veel sterkere groep concurrenten om zich heen. Taylor is nog steeds de grootste darter, zo zegt ook Van Gerwen. Maar hij heeft inmiddels de air om zichzelf de allerbeste te noemen. De Messi tot Phil Taylors Maradona, zo zei hij in een interview met The New York Times. Het zijn van die opmerkingen die je concurrenten ongelofelijk hard tegen je gebruiken als je een keer hard onderuit gaat. Maar dat is al een jaar niet gebeurd.

Zoveel discussie is er geweest over of darten wel topsport is. Sport überhaupt. Een stel mannen met een kilootje of tien te veel – minimaal – die uit stilstand pijlen op een bord gooien. Hoe goed hij ook was, hoeveel hij ook won dit jaar, hij werd niet eens serieus genoemd als mogelijk Sportman van het Jaar.

Maar of je darts nu als topsport beschouwd of niet, als er iemand het darts als een topsporter beleeft, dan is het Van Gerwen. Hij is exemplarisch voor de ontwikkeling van profbond PDC, de bond die de afgelopen jaren een ongekende ontwikkeling heeft doorgemaakt. Vroeger was het WK van de BDO, de concurrerende bond, hét WK. Het WK dat Van Barneveld ooit als eerste Nederlander won, in 1998. En nog drie keer daarna. Het eerste PDC-WK in 1994 leverde de winnaar 16.000 Britse pond op. Van Gerwen krijgt 350.000.

Van Gerwen wil altijd en overal winnen

Er zijn meer toernooien dan ooit, er is meer publiek in meer landen dan ooit. De Britse sport is volledig internationaal gegaan. Dubai, Sydney. En Van Gerwen leeft dit nieuwe darts. Hij speelt overal, wil overal spelen, want: winnen. Van Gerwen is vanaf zijn wonderbaarlijke debuut op het internationale dartstoneel, toen hij als 17-jarige de bij de BDO prestigieuze Winmau World Darts Trophy won, meegegroeid. Ook hij moest wennen aan het kwaliteitsverschil tussen de twee bonden, de eerste paar jaar nadat hij in 2007 op zijn achttiende al was overgestapt.

Van Barneveld legde het pad voor Nederlanders in de dartssport. Naar zijn eerste finale in 1998 op de Embassy, het WK van de BDO, keken 4 miljoen mensen. Kinderen gingen darten vanwege Barney. Met Van Gerwen maakt de sport in Nederland een tweede hausse door. En de twee kunnen niet meer van elkaar verschillen. Van Barneveld kan niet meer mee in die prestatiedruk, de vele toernooien, het veel van huis gaan.

Genadeloos

Na zijn verloren halve finale tegen Van Gerwen stond hij emotioneel de Britse zender Sky Sports te woord en zei hij het zo moeilijk te vinden dat zijn familie vroeg waarom ‘papa niet thuis was met de feestdagen’. Zoiets zou Van Gerwen niet zeggen. Die leeft voor de sport, en daarvoor moeten vrouw, vrienden en familie gewoon een paar jaar wijken.

Het was die genadeloosheid die ervoor zorgde dat Van Gerwen zich maandagavond opnieuw mocht kronen tot wereldkampioen. Spannend was het vooral in de eerste vijf sets. Toen Van Gerwen eenmaal een 3-2 voorsprong nam, schroefde hij het tempo op en won de daaropvolgende 3 sets. Anderson kon de groene machine echter niet meer stoppen, hoezeer hij ook probeerde.

Op een stand van 6-3 maakte de darter uit Vlijmen het af met een 85-finish op bulls-eye. Daarmee behaalde Van Gerwen de enige grote titel die het afgelopen jaar nog ontbrak, die van wereldkampioen.

‘Hij wilde me de trofee al geven’

Van Gerwens emotionele ontlading, met name toen hij zijn eveneens huilende vrouw in de armen viel, was ongetwijfeld het gevolg van de enorme druk die hij zichzelf had opgelegd. “Ik wilde het zo graag afronden. En nu wordt het voor iemand anders wel erg moeilijk zo’n reeks ooit ook neer te zetten.”

Tijdens de persconferentie na de wedstrijd kreeg Van Gerwen een telefoon in zijn handen gedrukt om gefeliciteerd te worden door premier Mark Rutte, iets wat ook gebeurde in 2014, toen hij voor het eerst de wereldtitel pakte. “Hij zei tegen me: ‘had je tien jaar geleden kunnen dromen dat je twee wereldtitels zou winnen?’ En of ik me realiseerde dat er twee miljoen mensen keken. Dat is natuurlijk heel mooi, het is toch een machtig man. Net als minister Schippers eerder dit toernooi: het is erkenning.

Het ging achteraf ook nog even over misschien wel het opmerkelijkste moment van de avond, misschien het toernooi. Tegen het einde van de wedstrijd wist een man in pak het podium op te komen en de grote trofee vast te pakken en omhoog te houden. Hij werd snel door de beveiliging gestopt. Van Gerwen zei dat de man het goed bedoelde. “Hij zei: hier, heb je alvast de trofee. Vond ik wel lief van hem, maar ik wilde hem zelf winnen.”