Column

Single shaming

Tijdens de nieuwjaarsborrel bij mijn zus kwam het gesprek op goede voornemens. Degenen die daar al actief mee bezig waren stonden zwaar chagrijnig in een hoek voor zich uit te staren, respectievelijk sigaretten, koolhydraten en hun ex te missen. Maar degenen die van plan waren hun leven iets anders aan te pakken maar er nog niets aan hadden gedaan waren gezellig met elkaar aan het kletsen.

Helaas is er op zo’n borrel altijd aanhang die je niet goed kent, en zo toostte de nieuwe vlam van een collega goedbedoeld op mijn zus en sprak de hoop uit dat ze dit jaar liefde zou vinden.

„Wat bedoel je daarmee”, siste mijn zus, die sinds een half jaar single is en in de supermarkt verliefde stellen met haar winkelwagen aan de kant ramt.

„Dat je een leuke vent tegenkomt!” zei de vlam-van vrolijk. Nog voor ze kon losbarsten in een tirade over het patriarchaat duwde ik haar de keuken in en zette haar een schaaltje magere biologische kwark voor.

„Ik word zo moe van al die single shaming tegenwoordig”, brieste mijn zus, spetters zuivel op mijn neus lancerend. “Ik ben godverdekutver hartstikke gelukkig!” Ik knuffelde haar. Sommige mensen denken toch dat er iets met je mis is, als je niet in een relatie zit. Ook tegen mij hebben velen tijdens oud&nieuw gezegd dat ze hopen dat ik liefde vind, terwijl ze niet vroegen of ik daar wel zin in had. Ik kreeg op 1 januari een stapeltje berichtjes in mijn Facebook-inbox van mannen en meisjes die ik vaag ken, met de vraag of ze mij een keer mee uit eten of drinken mochten nemen, want het was immers een nieuw jaar. Ik voelde me gevleid maar kon me ook niet aan de indruk onttrekken dat ik van een persoon, in iemands goede voornemen was veranderd.

Nadat mijn zus was gekalmeerd, pakte ik mijn jas.

„Vergeet je mobiel niet”, zei mijn oudste neefje, en gaf hem aan. Hij deed verdacht aardig, zeker aangezien ik hem vorige week had wijsgemaakt dat als je cup-a-soup in de waterkoker klaarmaakt het extra lekker is (zus woedend, het was het waard). Bij thuiskomst trilde mijn telefoon onafgebroken. Wat bleek: mijn neefje had in een ongezien moment Tinder geïnstalleerd. Pissig opende ik de app om hem te verwijderen. Tot mijn verrassing had hij alleen maar goede foto’s van me erop gezet en een erg lieve bio geschreven. Je zou haast denken dat hij het niet als grap, maar uit medelijden had gedaan. Ik voelde me leeg worden. Zolang ik niet weet of ik word geholpen of word beetgenomen, moet ik het nog maar even rustig aan doen. Misschien is dat een voornemen.