Recensie

Gruwelijk en gortdroog

Wat was eigenlijk het beste fotoboek van 2016? Er is één werk dat eruit springt. Libyan Sugar van Magnum-fotograaf Michael Christopher Brown, dat vorig jaar zomer verscheen, toont de gruwelen van de opstand in Libië. Brown, die in 2011 vertrok naar het oorlogsgebied, maakte een roadtrip door het land en legde met zijn iPhone de gevolgen van de hevige strijd vast. Zijn keiharde, maar ook esthetische beelden, wisselt hij af met emails en sms’jes die hij tijdens die periode ontving van familie en vrienden. Vooral zijn ouders zijn betrokken bij iedere stap die hij onderneemt. Liefdevolle teksten die worden afgewisseld met gruwelijke afbeeldingen van bijvoorbeeld een gids die, geraakt door een raket, nog maar een half hoofd heeft. Het gortdroge commentaar dat Christopher Brown op deze gebeurtenis levert in een skypegesprek met een vriend - „de man zat gisteren nog te lang op de wc” – bewijst wel hoe noodzakelijk humor is in zo’n onwerkelijke wereld. Libyan Sugar geeft een goed beeld van een jonge fotograaf die, gedreven door de adrenalinekick, een keiharde reportage aflevert van een hopeloze strijd.