Column

Luister naar de stem van het stille midden

Column Wie 2016 een rampjaar noemt, kan zich schrap zetten voor wat ons vanaf zondag te wachten staat, schrijft Lamyae Aharouay.

Wie 2016 een rampjaar noemt, kan zich schrap zetten voor wat ons vanaf zondag te wachten staat. In 2017 worden de monsterlijke kinderen van 2016 geboren. Het tijdperk-Trump gaat van start, als hij over ruim twee weken wordt ingehuldigd. Artikel 50 treedt over uiterlijk drie maanden in werking, waarmee de eerste uittreding uit de EU een feit wordt. Verkiezingen in Frankrijk, Duitsland en Nederland, waarbij in alle drie de landen partijen meedoen die hun bestaansrecht ontlenen aan verdeling.

En het gif van 2016 verspreidt zich verder. Onschuldige mensen blijven sterven tijdens de oversteek van de Middellandse Zee in een te gammel bootje, in oorlogsgebieden over de hele wereld, als ze hun werk als journalist proberen te doen, van de honger in Jemen, in een drugsoorlog op de Filippijnen of in je eigen stad, in een café of concertzaal als ze genieten van al het moois dat het leven te bieden heeft en iemand daar een abrupt eind aan maakt omdat hij daarmee zijn God of Allah denkt te dienen.

Mijn generatie groeide op na 9/11, en na de moord op Fortuyn en Van Gogh. De wereld heeft ergere rampjaren gekend, dat weet ik, maar voor mijn generatie was 2016 de rotte kers op de rotte taart.

Het is niet moeilijk om een doembeeld te schetsen van 2017. Wellicht kijken we volgend jaar rond deze tijd met nostalgie terug naar 2016.

Ik draai het toch graag om. Ik weiger dit rotjaar af te sluiten in cynisme. Laat 2017 het jaar worden van Het Grote Besef en De Grote Ommekeer. Waarin we beseffen dat het geen oplossing is om mensen die racistische, seksistische, antisemitische of homofobe uitspraken doen of onderschrijven, uit te lachen of zwijgend aan te horen. Waarin de mantra ‘we moeten wel blijven benoemen’ niet meer gaat om al verdwenen taboes, maar om de grenzen waarvan we allemaal weten dat ze overschreden worden. Waarin we beseffen dat we niet alleen moeten luisteren naar de boze witte of zwarte man, maar dat we hem ook best mogen tegenspreken.

Misschien wordt 2017 het jaar waarin de feiten het winnen van de mening, waarin we talkshows kijken om geïnformeerd te worden en geïnspireerd te raken, in plaats van om vermoeid te worden met de zoveelste opinie die het liefst als oneliner gebracht moet worden want de tijd dringt en er is ook nog muziek.

Het jaar waarin nepnieuws het verliest van echte journalistiek

Wie weet, volgend jaar kan zomaar het jaar worden waarin de stem van het niet-gehoorde, genuanceerde midden luider en luider wordt, totdat het eindelijk die van de zichzelf overschreeuwende uitersten overstijgt.