Titanenstrijd Kramer vs. Bergsma bleef deze keer uit

NK afstanden

Sven Kramer versloeg met overmacht Jorrit Bergsma op de vijf kilometer. Vrijdag volgt op de ‘tien’ een nieuw duel tussen de Friezen.

(VLNR) Jorrit Bergsma, Sven Kramer en Douwe de Vries op het podium na afloop van de 5000 meter tijdens het NK Afstanden. Foto: Vincent Jannink/ANP

Wat koude oorlog vooraf, zevenduizend schaatsfans in het vernieuwde Thialf, twee Friese koningen van de lange afstand in de ring. Maar spannend was het woensdag op de vijf kilometer geen moment. Sven Kramer zette in 6.14,17 de snelste tijd neer, Jorrit Bergsma kwam twee ritten later geen moment in de buurt: tweede in 6.18,08. „Het verschil is groter dan eerder dit seizoen”, constateerde de winnaar na afloop fijntjes.

Kramer (30) trainde in de aanloop naar de NK afstanden lang door in Collalbo en sloeg eerder deze maand de wereldbeker in Heerenveen over. Clafis-coach Jillert Anema reageerde destijds boos, omdat hij vond dat het Friese publiek een titanenstrijd op de tien kilometer tussen zijn pupil Bergsma en Kramer werd onthouden. „Kramer is een ego, die geen rekening houdt met anderen.”

Kramer lachte de kritiek van Anema al voor de NK afstanden weg. Ego? „Ik schaats voor mezelf.” En die tien kilometer, ach, die komt er deze vrijdag alsnog. Het begin van de aanloop naar de enige wedstrijd die voor Kramer nog echt telt.

Lees ook: https://www.nrc.nl/nieuws/2016/10/07/de-eeuwige-egoist-komt-nu-op-voor-anderen-4679953-a1525542. Een interview.

Het verloren goud op de tien kilometer in Vancouver, de pijnlijke nederlaag tegen Bergsma in Sotsji. Kramer wil volgend jaar in Pyeongchang graag drie keer goud winnen, „maar alleen de tien is ook goed hoor.” The ultimate fight Kramer vs Bergsma, Part 2. Tot die ene dag in februari 2018, zijn er nog drie tien kilometers die er toe doen. Over een jaar het olympisch kwalificatietoernooi, over zes weken al de WK afstanden op olympisch ijs in Gangneung. En vrijdag bij de NK afstanden de strijd om slechts twee WK-tickets. Onderlinge rivaliteit garandeert een gevecht.

Het was een van de mooiste races ooit in het oude Thialf, hun strijd van man tegen man op de tien kilometer bij het vorige olympische kwalificatietoernooi, eind 2013. Bergsma die tot ver over de helft op weg lijkt naar een zekere zege, tot Kramer met een ‘onmogelijke’ versnelling alsnog de winst grijpt in 12.45,08, nog altijd het baanrecord. Een zege op adrenaline, met de extra klasse van de allergrootsten. Maar een prestatie die volledig werd overschaduwd door een weergaloze olympische race van Bergsma zes weken later in Sotsji.

Coach Anema vertelde na het olympisch goud dat hij al veel langer wist dat Bergsma fysiek beter in elkaar stak dan Kramer. Dit was geen verrassing, eerder een opmaat naar veel meer. Zijn pupil, een laatbloeier, combineerde de inhoud van een marathontopper met technisch vakmanschap op de langebaan. Niemand kon zich zo leeg rijden als Bergsma, die in het na-olympisch jaar bleef heersen op de ‘tien’ en klaar leek om ook een aanval te doen op het rijk van Kramer op de vijf kilometer.

Ging Bergsma vorig jaar november ‘eventjes’ het wereldrecord op de tien verbeteren in Salt Lake City, zoals zijn echtgenote Heather Richardson deed op de 1.500 meter? Mis. In plaats van een toptijd zag Bergsma voor het eerst ‘zwarte sneeuw’. Tegenstander Kramer pakte gretig de strohalm door uit kansloze positie terug te komen en zijn rivaal ‘ouderwets’ te verslaan.

„Die tien kilometer heeft er meer ingehakt dan ik dacht”, gaf Bergsma onlangs toe in Trouw. Hij miste plaatsing voor de WK afstanden op ‘zijn’ tien kilometer, zag Kramer er met de titel vandoor gaan. Dacht openlijk over een breuk met zijn dominante coach Anema, maar koos uiteindelijk toch eieren voor zijn geld en bleef.

Intussen heerst Kramer dit seizoen als in zijn beginjaren. Waar hij rijdt, wint hij. Ook op de vijf kilometer bij de NK afstanden moest Bergsma weer constateren dat hij en zijn ploeggenoten tekort komen. „De ene dag is de andere niet”, sprak de olympisch kampioen zich na afloop moed in.