Recensie

Spektakel en finesse in afwisselende show

Wereldkerstcircus Sinds het Wereldkerstcircus 32 jaar geleden in Amsterdam neerstreek, heeft de circuswereld heel wat veranderingen doorgemaakt. Toch zijn er geen echte verrassingen.

De ‘signature act’ van de 70-jarige Frédy Knie jr.: een carrousel met 26 paarden, op de piste in Carré. Foto Katja Stuppia

Je zou er een mee naar huis willen nemen, zo lieflijk zijn ze, de ‘verrukkelijke Diabolo Girls’. Het optreden van diabolovirtuozen tijdens het 32ste Wereldkerstcircus in Theater Carré behoort tot de hoogtepunten van een bomvolle show. Oftewel, in de vertrouwde superlatieven van producent Henk van de Meijden, „het grootste programma ooit!”

Sinds het Wereldkerstcircus 32 jaar geleden in Amsterdam neerstreek, heeft de circuswereld heel wat veranderingen doorgemaakt. Het Wereldkerstcircus is in de basis een klassieke show gebleven. En al is er, vooral in vormgeving en presentatie, hier en daar sprake van vernieuwing, echte verrassingen zijn er niet. Wel een stoet prijswinnende topacts uit Europa en Azië.

Luchtreizigers

Zoals van een Chinees ensemble te verwachten valt, bewegen de tien Diabolo Girls – kleurige kostuums, traditionele make-up, hoofdtooi met twee elegant deinende, lange veren – als één lichaam, met verbluffende precisie hun diabolo’s manipulerend en tot hoog in de nok opwerpend om die, na meervoudige pirouetten en/of radslagen, weer op te vangen.

Als de Diabolo Girls het meest verfijnde nummer van het Wereldkerstcircus zijn, dan zijn de luchtacrobaten uit Pyongyang het spectaculairst. Met, hoe kan het anders, „de langste sprong ooit!” Een van de Noord-Koreanen, die toepasselijk als een soort vliegeniers zijn uitgedost, waagt die sprong van 25 meter, over de hele diameter van de piste van Carré. Vanaf de Russische schommel suist hij naar het hooggelegen trapezeplatform aan de andere kant, waar de veilige armen van zijn collega hem opvangen. Ook de andere toeren van deze luchtreizigers voelt de toeschouwer tot in zijn maag.

De tekst gaat verder na deze video

Het laatste optreden voor de pauze is gereserveerd voor het paardennummer van Frédy Knie jr. die, en dat is niet overdreven, behoort tot de ware ‘circusadel’ van Europa. Zeventig is deze telg van de befaamde Zwitserse familie Knie inmiddels. Vijfenzestig jaar bracht hij door in de piste, en 32 jaar geleden was hij er ook bij, tijdens het eerste Wereldkerstcircus in Carré. In editie 2017, die aan hem is opgedragen, presenteert hij opnieuw zijn ‘signature act’, de carrousel van 26 in drie tegen elkaar in draaiende cirkels met paarden, die voor de gelegenheid zijn versierd met feestverlichting op het edele lijf.

Volop afwisseling

Maar ook zonder enig attribuut kan een artiest indruk maken. Alexander Batuev gebruikt alleen zijn lichaam. Als een coole ‘man in black’ legt hij dat in griezelige knopen die de wetten der anatomie met voeten treden. Het is ongemakkelijk om naar te kijken, onmogelijk te beschrijven hoe hij zich door de cirkel van zijn armen wurmt of zijn benen tegen de richting in vouwt.

En dan is er nog „de hoogste sprong ter wereld” in een Chinees hoepelnummer – waarin een modern bedoelde, maar ontroerend gammele, radiobestuurde hoepelconstructie figureert – en „de snelste messenwerper ter wereld” met een quasi-ruige leatherboy die van grote afstand, geblindoekt stervormige werpbijlen naast zijn assistente laat neerkomen. Het tango-tissunummer van de Italiaanse Yves en Ambra heeft een fraaie suggestie van sensualiteit.

Afwisseling volop dus. Niet alle nummers zijn even opmerkelijk of entertainend, en in het land van Epke Zonderland maakt de ongeïnspireerde rekstokacrobatiek van de Kolykhalov Groep uit Moskou écht geen indruk meer. Dat is het enige echte vlekje op deze klassieke circusshow.