Recensie

Watskeburt?! is de krankjorumste musical van het jaar

‘Watskeburt?!’

De musical over De Jeugd van Tegenwoordig bevat een aanstekelijke reeks rariteiten, waarin de liedjes een vanzelfsprekend ingrediënt vormen.

De poppen trekken al gauw meer aandacht dan hun bespelers in Watskeburt?! Foto Raymond van Olphen

Musical

Watskeburt?! de musical door Bos Theaterproducties. Gezien: 20/12 in De Meervaart, Amsterdam. Tournee t/m 15/4. watskeburtdemusical.nl

Dit moet wel de krankjorumste musical van het jaar zijn – met nummers van het taalgevoelige rapkwartet De Jeugd van Tegenwoordig, en acteurs die tevens de poppen bedienen die de leden van dit populaire gezelschap voorstellen. Muppets-achtige karikaturen zijn het, die door de spelers op het toneel worden meegedragen. Met als prijzenswaardig resultaat dat de poppen al gauw veel meer aandacht trekken dan hun bespelers.

Watskeburt?! de musical heeft een Amerikaans voorbeeld: de successhow Avenue Q die met soortgelijke poppen danig de spot dreef met Broadway. Dat soort grappen zou in dit land geen weerklank vinden, omdat hier geen Broadway bestaat. Maar het procedé blijkt zich ook uitstekend te lenen voor het ironiserende onzinverhaaltje dat rondom De Jeugd van Tegenwoordig is verzonnen. Een van de vier mannen wordt ontvoerd en de anderen moeten hem terugvinden. Dat leidt langs tafereeltjes vol gekkigheid en dialogen die wemelen van de binnenpretjes.

Een belangrijk blikvanger in deze voorstelling is Henk Poort, gezegend met „een stem die bergen en afspraken verzet”, die onder meer verschijnt als een dennenboom die eigenlijk palmboom wil zijn. Hij is, zegt hij, „geboren in de verkeerde stam”. Maar ook is hij een ex-augurk die door verzuring is veranderd in een komkommer. Dat tekent ongeveer de idiotie van de hele vertoning, waarin tevens de stem van ex-tv-presentator Hans van Willigenburg optreedt om af en toe een gesproken voetnoot ten beste te geven.

In de regie van Peter van de Witte is Watskeburt?! een aanstekelijke reeks rariteiten, waarin de liedjes van De Jeugd een vanzelfsprekend ingrediënt vormen. Men kan zich bij deze goedmoedige gekte nauwelijks passender feestmuziek voorstellen.

Bij een intrige die weigert zichzelf serieus te nemen, is het welhaast onvermijdelijk dat de show niet twee uur lang onafgebroken op spanning blijft. Als het publiek niet hoeft mee te leven, en ook niet echt benieuwd hoeft te zijn naar enigerlei afloop, dreigt de aandacht soms even weg te zakken. Maar het wondertje is dat er dan toch telkens weer iets bespottelijks gebeurt – dat dwingt om bij te blijven. Want waar ziet men de broer van de beroemde visstickvisser Kapitein Iglo wegvaren op een uit vissticks vervaardigd vlot, met een plastic vork als roeispaan? Alleen in de krankjorumste musical van het jaar.