Filmoverzicht: wegdromen met La La Land en sterke satire in Why Him?

En de sciencefictionfilm Passengers is best te genieten, maar speelt wel erg leentjebuur bij de klassiekers.

  • ●●●●●

    La La Land: Musical


    Vlak voor het einde van het jaar krijgen we met La La Land nog een uitsmijter van jewelste, eentje die het hele filmjaar op z’n kop zet. Hoofdrolspelers Emma Stone (wannabe filmster Mia) en Ryan Gosling (jazzpianist Seb) kunnen helemaal niet zo goed zingen en dansen, en juist daarom maken ze van ons allemaal zangers en dansers. Want sommige dromen laten zich nou eenmaal het beste bezingen. Lees de recensie: Zang en dans maken de sterren in La La Land even tastbaar

    Regie: Damien Chazelle. Met: Emma Stone, Ryan Gosling. In: 87 bioscopen

  • ●●●●●

    Ballerina: Animatie


    Ballerina is meer charmant dan innovatief, al kunnen animatiedanseressen altijd net iets meer dan echte. Dus zijn Felices sprongen hoger, balanceert ze net wat langer op de punten van haar spitzen, en draait ze pirouetten tot de nullen en de enen die haar digitale beeltenis hebben opgebouwd er duizelig van worden. Het verhaal van Ballerina is een mix tussen allerhande prinsessensprookjes, van Assepoester tot Het zwanenmeer. Lees de recensie: Prinsessen op spitzen

    Regie: Eric Summer, Éric Warin. Met de stemmen van: Elle Fanning, Dane DeHaan, Maddie Ziegler. In: 90 bioscopen

  • ●●●●●

    Passengers: Science fiction


    Tussen de 5.000 passagiers die per ruimteschip onderweg zijn naar de kolonie Homestead II, bevinden zich Jim (Chris Pratt) en Aurora (Jennifer Lawrence). Het is een reis van 120 jaar, dus ligt iedereen in speciale cabines die ervoor zorgen dat ze in een diepe kunstmatige slaap verkeren. Als het schip getroffen wordt door een meteorietenregen zijn er technologische haperingen. Een tijdlang is Passengers best te genieten. De vormgeving is mooi, de sterren doen hun best en het scenario prikkelt een beetje. Maar dan steken er stemmetjes de kop op. Want wat is Passengers derivatief. Lees de recensie: Negentig jaar alleen, wat nu?

    Regie: Morten Tyldum. Met: Chris Pratt, Jennifer Lawrence, Michael Sheen. In: 103 bioscopen.

  • ●●●●●

    Walking Distance (Distancias Cortas) : Arthouse


    Het Mexicaanse debuut Walking Distance is een feelgoodfilm die je een onbehaaglijk gevoel wil geven. Of andersom. Maar het wringt op een prikkelende manier. Het begint al met de openingsbeelden waarin de obese Fede met zijn naakte rug naar de camera zit. Láng met zijn rug naar de camera zit. Elke plooi, elke zweetdruppel wordt bestudeerd. Daardoor word je als toeschouwer al direct in de positie van voyeur geplaatst. Walking Distance speelt niet met humor, maar is uiteindelijk een motivatiefilm over de eerste stap die iedereen moet zetten. Lees de recensie: Een ongemakkelijk lichaam

    Regie: Alejandro Guzman Alvarez. Met: Luca Ortega, Mauricio Isaac, Joel Figueroa, Martha Claudia Moreno. In: 7 bioscopen.

  • ●●●●

    Why Him? : Komedie


    De overbezorgde Ned doet er al zijn hele leven alles aan om zijn dochter Stephanie te beschermen tegen foute mannen. Maar laat Stephanie nou net een relatie hebben aangeknoopt met Laird, die het liefst rondloopt met ontbloot bovenlijf en alles zegt en doet wat in hem opkomt, meestal doorspekt met schuttingwoorden en seksuele toespelingen. De narcistische Laird, wiens lijf vol zit met tatoeages, is de steenrijke directeur van een gamesbedrijf. Hij is zo dolgelukkig met zijn aanstaande schoonfamilie dat hij de kerstkaart die zij stuurden, een olijke familiefoto, meteen levensgroot op zijn rug tatoeëerde. Why Him? biedt satire op de trendy smaak van hippe techneuten, van moleculair koken tot een obsessie met nutteloze gadgets. Maar het zijn vooral de uitzinnige momenten, vol absurdisme en slapstick, die doel treffen. Lees de recensie: Satire op hippe techneuten

    Regie: John Hamburg. Met: James Franco, Bryan Cranston, Zoey Deutch, Megan Mullally. In: 70 bioscopen.

  • ●●●●●

    A Street Cat Named Bob : Biopic


    De Britse straatmuzikant James Bowen werd door het publiek genegeerd totdat hij zijn cyperse kat Bob in een tuigje meenam naar Covent Garden, Londen. Later werd Bob een onmisbaar accessoire bij het uitventen van straatkrant Big Issue. Straatkat Bob bracht James krantenartikelen, YouTubefilmpjes en in 2012 een in dertig talen uitgebrachte bestseller, A Streetcat Named Bob. Een inspirerend verhaal dat nu inderdaad verfilmd is, zij het nogal fantasieloos. Wat direct het probleem is van A Street Cat Called Bob: de film dreutelt wat voort bij gebrek aan werkelijk drama. Guitige shots vanuit Bobs perspectief verslappen de spanningsboog verder: voor poezensnoezigheid kan je beter op YouTube terecht. Lees de recensie: Poezensnoezigheid

    Regie: Roger Spottiswoode. Met: Luke Treadaway, Ruta Gedmintas, Joanne Froggatt. In: 23 bioscopen.